СардорӣФаҳмидани тамаъкорӣ ва ҳасад ҳамчун бутпарастӣ дар ҳаётКалимаҳои «тамаъ» ва «ҳасад» барои тарҷумаи як калимаи юнонӣ, плеонексия, ки маънои «хоҳиши бештар доштан»-ро дорад, истифода мешаванд. Чунин ба назар мерасад, ки он ҳасадро аз рӯи хоҳиши чизи мушаххасе, ки ба каси дигар тааллуқ дорад, муайян мекунад.7 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
СардорӣИстифодаи ҷисмҳои заминии худ барои ҷалол додани Худо мисли МасеҳМаҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат» мақолаҳоро дар бораи робитаи байни «чизҳои заминӣ» ва Писари Одам пешниҳод мекунад. Муаллиф: Ба чӣ менигарем ва чӣ гӯш мекунем – чизҳое, ки Худоро ҷалол медиҳанд? Оё дасту пойҳои мо Ӯро ҷалол медиҳанд? Дар бораи дигар узвҳои бадани мо ва дар бораи ақли мо чӣ гуфтан мумкин аст?3 Ҳадди ақал хондан·Пол Албертс
СардорӣҲаёти масеҳӣ: Дороиҳои заминӣ ва осмонӣҲамчун имондорон мо дар ин ҷаҳон зиндагӣ мекунем, аммо аз он нестем, зеро мо дигар ба он тааллуқ надорем, мегӯяд масеҳӣ. Даъвати Худоро ба Иброҳим, падари ҳамаи имондорон, яҳудӣ ва ғайрияҳудӣ (Рум. 4:11-12) баррасӣ кунед. Иброҳим намуна, намуна ва роҳнамои мост.13 Ҳадди ақал хондан·Номаълум
СардорӣИттиҳод: Таълимоти ҳаввориён ва шикастани нонЧор унсури дар бораи Калисои ибтидоӣ зикршуда барои ҳаёти дурусти ҷамъомад ҳатмӣ ё комилан муҳим мебошанд. Онҳо дар таълимоти расулон ва иттиҳод, дар шикастани нон ва дар дуоҳо устуворона давом медоданд. Ҳама чиз бо дуо ва вобастагии ҳақиқӣ ба Худованд нигоҳ дошта мешавад. Аъмол ҷараёни рӯйдодҳоро тасвир мекунад, зеро Худованд17 Ҳадди ақал хондан·Алфред Бутер
