ОфаринишФаҳмиши офариниши Худо, замон, абадият ва осмонХудо осмон ва заминро офарид, ва Худо гуфт: «Бигзор дар миёни обҳо фазое бошад» (ояти 1:20) Худо гуфт: «Бигзор фазои об бошад» – Худо фазоро Осмон номид.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ГунаҳФаҳмиши гуноҳ: Махав ва хамиртуруш дар НавиштаҳоБифаҳмед, ки чӣ тавр Китоби Муқаддас махав ва хамиртурушро барои тасвири гуноҳ истифода мебарад. Дар бораи нақши калисо дар муқобила бо гуноҳ ва ташвиқи тавба омӯзед.4 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
Исои МасеҳИнак, Барраи Худо, ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорадЯҳёи Таъмиддиҳанда эҳтимол Исоро хеле хуб мешинохт. Онҳо аз тарафи модаронашон амакбачаҳои дуюм буданд. Ба Марям фаришта Ҷаброил гуфт, ки вай аз қудрати Рӯҳулқудс ҳомиладор мешавад. Бо гузашти вақт Яҳё ба биёбон рафт, ки дар он ҷо Каломи Худо ба ӯ омад. Сипас ӯ таъмиди тавбаро мавъиза кард ва Исоро номид2 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ҒазабФаҳмиши хашми хуб ва бад аз нуқтаи назари Китоби МуқаддасХудо ба мо амр медиҳад, ки бе гуноҳ хашмгин шавем. Фарқи байни хашми хубе, ки мушкилотро ҳал мекунад, ва хашми баде, ки ба гуноҳ мерасонад, омӯзед.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШифоШифои мӯъҷизавии Наамон: Махав, гуноҳ ва роҳи ХудоМахав дар Каломи Худо маҷози гуноҳ аст – чунон ки махав ҷисман тағйири шакл медиҳад, гуноҳ моро рӯҳан тағйири шакл медиҳад. Калимаи «махав» дар Китоби Муқаддас ба бемории табобатнашавандае ишора мекунад, ки боиси деформатсия ва нотавонии хатарноки ҳис кардани дард мегардад.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ИнсониятБурганның Онзагай Чаяалгазы: Кижиниң Делегейде Онзагай ОрунуКоинот инчунин бо доштани доимҳои физикии дақиқ офарида шудааст, ки барои дуруст кор кардани қонунҳои табиат барои инсоният заруранд. Худо ситораеро – офтобро – офарид, то нур ва гармии заруриро таъмин кунад. Ӯ ба замин майл ва гардиш дод, то гармӣ тақсим шавад ва минтақаҳои қобили зист барои инсон вуҷуд дошта бошанд.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
МуҳаббатМуҳаббат дар амал ва ҳақиқат: Иҷрои амри нави МасеҳЮҳанно зоҳиран дарк кард, ки вақте ба мо дӯст доштанро меомӯзонанд, мо метавонем майли дӯст доштанро танҳо бо сухан ё гуфтор пайдо кунем. Амри кӯҳна ин аст: «Ҳамсояи худро мисли [худ] дӯст дор» (Ибодат 19:18). Ин амр ноқис ба назар мерасад, зеро зоҳиран инсонро ҳамчун4 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
СадоқатҚуттии алебастрӣ: садоқати зан ба Исои МасеҳИсо дар Байт-Ҳинӣ, дар хонаи Шимъӯни махавӣ буд, вақте ки зане шишаи алебастрии равғани атрафшони хеле гаронбаҳо дошт ва онро бар сари Ӯ рехт. Аммо вақте ки шогирдони Ӯ инро диданд, хашмгин шуда гуфтанд: «Ин исрофкорӣ барои чӣ?» Зеро ин равғани атрафшонро метавонист9 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
СуханҚудрати забон: Истифодаи калимаҳо барои некӣ ё бадӣМисолҳои библиявиро дар бораи он ки чӣ тавр забонро ҳам барои некӣ ва ҳам барои бадӣ истифода бурдан мумкин аст, омӯзед. Бифаҳмед, ки чӣ тавр калимаҳои худро барои ҷалол додани Худо ва сохтани дигарон истифода баред.10 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
БахшишБахшидан ва нодида гирифтан: Ҷанҷоли таҷовузи ҷинсӣҶанҷоли таҷовузи ҷинсии калисои католикии румӣ фарқияти байни бахшидан ва нодида гирифтанро таъкид мекунад.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
УмедУмеди масеҳӣ: Назари Китоби Муқаддас ба ваъдаҳои ХудоНазари Китоби Муқаддас ба умеди масеҳӣ, интизории боэътимод бар асоси ваъдаҳои бебозгашти Худо, кашф кунед.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШайтонШахси Шайтонро фаҳмидан: мавҷудият ва табиати ӯВоқеияти шахсият ва таъсири Шайтонро мувофиқи Навиштаҳо омӯзед. Дар бораи тасаввуроти маъмулии нодуруст ва шаъну шарафи офаридаи ӯ маълумот гиред.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
НӯҳНамунаи Нӯҳ: Пайдо кардани файз ва имон дар рӯзҳои моКашф кунед, ки чӣ гуна имон, адолат ва итоаткории Нӯҳ барои имондорони имрӯза, ки бо бадкирдории шабеҳ ва мушкилоти рӯҳонӣ рӯ ба рӯ ҳастанд, дарсҳои пурқувват пешниҳод мекунанд.8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШогирдӣМардони хуби дунё ва мардони неки Худо шарҳ дода шудаандҲокими ҷавони сарватманд (Мат. 19:16-22; Марқ. 10:17-22) марди хуб буд, аммо ӯ ҳаёти ҷовидонӣ надошт. Ӯ ҳамсояи худро мисли худ дӯст намедошт ва пайрави Исо, Писари Худо набуд.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
НаҷотИқрор шавед, имон оваред, наҷот ёбед: Фаҳмидани Румиён 10:9Калимаи дар Китоби Муқаддас «иқрор шудан» тарҷумашуда, ба ғайр аз эътирофи гуноҳи шахс, якчанд маъно дорад. Иқрор шудан, ки Исо Худованд аст. Иқроршавӣ бояд бештар аз як чизи сабук ё ночиз бошад, чунон ки масали даҳ бокира, ки Худованди мо гуфтааст, нишон медиҳад.5 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШогирдӣКори Худованд: Кашфи тӯҳфаҳои рӯҳонии худИн мақола мӯъминонро ташвиқ мекунад, ки амалкунандагони Калом бошанд, на танҳо шунавандагон. Тӯҳфаҳои рӯҳонии худро кашф кунед ва ба Худованд бо дили омода хидмат кунед.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
БиҳиштБиҳишт як истгоҳи кайҳонии бузург ё сайёраи дигар нестБиҳишт як ҷои моддӣ дар офариниш нест, балки як олами рӯҳонӣ аст, ки Худо дар он зиндагӣ мекунад. Бифаҳмед, ки Китоби Муқаддас дар бораи осмони сеюм чӣ таълим медиҳад.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ДоварӣФаҳмидани курсиҳои доварӣ: Масеҳ ва Худо шарҳ дода шудаандКурсиҳои доварии Масеҳ ва Худоро дар Библия омӯзед. Бифаҳмед, ки чаро имондорон набояд аз ин довариҳо битарсанд ва чӣ мукофотҳо онҳоро интизоранд.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
АбадиятФаҳмиши абадият: Худо берун аз замон ва фазо зиндагӣ мекунадХудо дар абадият берун аз фазо-замон зиндагӣ мекунад. Омӯзед, ки чӣ тавр имондорон тағир дода мешаванд, то ба хонаи Падар дар осмон дохил шаванд.6 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
Исои МасеҳБаланд бардоштани Масеҳ: Аз таҷассум то ҷалолСафари Масеҳро аз таваллуди хоксорона ва азоби Ӯ дар салиб то эҳёи Ӯ ва баланд бардоштани ниҳоии Ӯ дар дасти рости Худо омӯзед.4 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
НаҷотНаҷот барои абадият ва барои ҳозир: Пайдо кардани оромӣ дар МасеҳМасеҳ наҷотро на танҳо барои абадият, балки барои ҳозир низ пешниҳод мекунад. Кашф кунед, ки чӣ тавр Исо барои ҷонҳои хастае, ки имрӯз маъно меҷӯянд, оромӣ медиҳад.4 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
Ҳокимияти ХудоҲокимияти Худо, интихоби инсон ва сарнавишти абадӣМуаллиф, Лекомт дуНуй, бо аналогия пешниҳод мекунад, ки Исо як мутатсияи рӯҳонӣ аст, ки тавассути як навъ интихоби табиии рӯҳонӣ дар ниҳоят инсонҳои аз ҷиҳати рӯҳонӣ бартарро ба вуҷуд меорад. Ин метавонад як сенарияи ҷолиб бошад, аммо он комилан ғайримуқаддас ва нодуруст аст! Дар ибтидо инсон, ки ба сурати Худо офарида шуда буд,7 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ГунаҳФаҳмидани дурӯғ: Шаклҳо ва пайдоиши он дар НавиштаҳоДурӯғро метавон ба таври оддӣ ҳамчун «ҳар чизе, ки фиреб медиҳад» муайян кард. Ин метавонад ҳақиқате бошад, ки ба тавре пешниҳод шудааст, ки қасдан фиреб диҳад. Он инчунин метавонад нимҳақиқат ё амале бошад, ки қасдан фиребгар аст. Дурӯғгӯӣ аз куҷо пайдо шуд? Он аз Шайтон, иблис пайдо шуд.7 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
ШогирдӣНақшаи сеқадамаи Исо барои хидмати пурмазмуни масеҳӣНақшаи сеқадамаи Масеҳро барои хидмат аз Матто 11:28-30 кашф кунед. Омӯзед, ки чӣ тавр оромиш ёбед, юғи Ӯро бардоред ва самаранок хидмат кунед.8 Ҳадди ақал хондан·Алан Кросби
