Он чизе ки шумо бояд донед
Агар шумо Исои Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳандаи шахсии худ қабул карда бошед, шумо метавонед ба ин чизҳо боварӣ дошта бошед:
✔ Шумо фарзанди Худо ҳастед:
«Аммо ба ҳар кӣ Ӯро қабул кард, ба онҳо ҳуқуқ дод, ки фарзандони Худо шаванд…» (Юҳанно 1:12)
✔ Шумо бахшида ва сафед карда шудаед:
«Ӯ… ҳамаи гуноҳҳои шуморо бахшид». (Қӯлассиён 2:13) «Ба таври ройгон бо файзи Ӯ ба воситаи наҷоте, ки дар Исои Масеҳ аст, сафед карда шудаанд». (Румиён 3:24)
✔ Шумо аз Худо ҳаёти нав доред:
«Агар касе дар Масеҳ бошад, ӯ махлуқи нав аст…» (2 Қӯринтиён 5:17)
✔ Шумо барои абадият наҷот ёфтаед:
«…ҳаёти ҷовидонӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст». (Юҳанно 5:24)
✔ Рӯҳулқудс дар шумо зиндагӣ мекунад:
«Бовар карда, шумо бо Рӯҳулқудси ваъда мӯҳр карда шудед…» (Эфсӯсиён 1:13-14)
✔ Шумо бо Худо сулҳ доред:
«Бо имон сафед карда шуда, мо ба воситаи Худованди мо Исои Масеҳ бо Худо сулҳ дорем». (Румиён 5:1)
Ин ҳақиқатҳо мавқеи абадии шуморо дар назди Худо муқаррар мекунанд. Аммо, ҳолати рӯҳонии ҳозираи шумо аз итоати амалии шумо ба Каломи Ӯ вобаста аст.
Он чизе ки шумо бояд кунед
Инҳоянд чанд коре, ки шумо метавонед барои писанди Худо ва рушди рӯҳонӣ анҷом диҳед:
✔ Масеҳро дар назди дигарон ошкоро эътироф кунед:
(Румиён 10:9)
✔ Таъмид гиред:
(Матто 28:19; Аъмол 8:36)
✔ Ҳаёти худро ба Худо супоред:
(Ирмиё 7:23)
✔ Ҳар рӯз Библияро хонед: Барои рушд (1 Петрус 2:2), муҳофизат (Забур 119:11) ва роҳнамоӣ (Забур 119:105).
✔ Дуо гӯед, ҳамду сано гӯед ва ибодат кунед: Ҳама чизро ба Худо бигӯед ва бо шукргузорӣ дуо гӯед.
(Филиппиён 4:6; 1 Юҳанно 5:14-15)
✔ Бо дигар масеҳиён ҷамъ шавед: Ин имтиёзро нодида нагиред.
(Луқо 22:19; Матто 18:20)
✔ Ба Худованд диҳед: Вақт, истеъдод ва захираҳои худро бо шодӣ диҳед.
(2 Қӯринтиён 9:6-7)
✔ Ба дигарон шаҳодат диҳед: Хушхабарро бо сухан ва рафтор мубодила кунед.
(Аъмол 1:8)
✔ Корҳои нек кунед: На барои ба даст овардани наҷот, балки барои ҷалол додани Худо.
(Эфсӯсиён 2:10)
✔ Гуноҳҳоро фавран эътироф кунед:
(1 Юҳанно 1:9; Масалҳо 28:13)
✔ Омадани Худовандро интизор шавед: Ҳар рӯз бо интизории бозгашти Ӯ зиндагӣ кунед.
(Матто 24:42; Тит 2:13)
