Худовандро ҳамду сано гӯед!
«Худовандро ҳамду сано гӯед», боз, боз, Рӯҳ торро мезанад; Ва Ӯ дилҳои моро беҳуда ламс намекунад, Мо Худовандро ҳамду сано мегӯем, ҳамду сано мегӯем.
«Дар Ӯ шодӣ кунед», боз, боз, Рӯҳ каломро мегӯяд, Ва имон оҳанги хушбахтонаро мегирад; Шодии мо дар Худованд аст.
«Дар Масеҳ устувор бошед», оҳ! боз ҳам Ӯ ба тамоми гурӯҳ таълим медиҳад; Агар кӯшишҳои инсонӣ беҳуда бошанд, Мо дар Масеҳ истодаем.
«Ҳар як пораро тоза кунед», Ту инро гуфтӣ, Худованд! Оё як шубҳа пинҳон мешавад? Каломи Ту, бешубҳа, каломи боэътимод аст, Ва кори Ту кори анҷомёфта аст.
То абад ҷалол дода шавад Ба Ту, эй Барраи Худо! Ҳар шодии мо дар замин, дар осмон, Мо онро ба хуни Ту қарздорем. — Мэри Боули (1813-1856)
