Ҷалоли Масеҳ абадиятро пур мекунад, Абадият, ки буд ва ҳаст; Ва тамоми абадият, ки хоҳад буд Бо ҳамду санои безаволи Ӯ хоҳад дурахшид; Ба Ӯ, ки зинда аст, аммо як бор кушта шуд Шараф, қудрат ва ҳамду сано бод, Омин.
Ба Ӯ, ки дар пеши чашмони мо медурахшад Дар либосҳои нури ноофарида; Ки ҷалолҳои Ӯ ҳамеша бар мо меафзоянд Ва моро бо шодии олӣ пур мекунанд; Ба Ӯ, ки зинда аст, аммо як бор кушта шуд Шараф, қудрат ва ҳамду сано бод, Омин.
Ба Ӯ, ки муҳаббати абадии Ӯ Он ҷӯйборҳои пурқимати файзро фиристод, Ки моро водор сохт, ки дар боло зиндагӣ кунем, Ва моро ба ин ҷои хушбахт овард; Ба Ӯ, ки зинда аст, аммо як бор кушта шуд Шараф, қудрат ва ҳамду сано бод, Омин. —Ҷозеф Суэйн (1761–1796)
