Беҳуда нест
«Бинобар ин ... устувор бошед, беҳаракат, ҳамеша донед, ки меҳнати шумо дар Худованд беҳуда нест.» 1 Қӯринтиён 15:58 NIV
«Беҳуда нест» ҳар хидмате Ба номи Наҷотдиҳанда пешниҳодшуда, Ки барои наҷот додани гуноҳкорони афтода Ба ин ҷаҳони харобӣ омад. Исо ҳар як наҷотёфтаро қадр мекунад, Ва ситоиш ва ибодати онҳоро низ, Ҳар хидмате, ки онҳо мекунанд Дар назари осмон гаронбаҳост.
«Беҳуда нест» вазифаҳои хурд Ки дар назари инсон хурд ба назар мерасанд, Аъмоли муфиди муҳаббат ва меҳрубонӣ Ҳеҷ гоҳ аз назари Ӯ дур нахоҳанд шуд. Танҳо гуфтани «сухане дар мавсим» Ба дили танҳо ва ғамгин, Ишора ба Худованд, ки онҳоро дӯст медорад, Ки танҳо Ӯ метавонад онҳоро шод гардонад.
Якдигарро рӯҳбаланд кардан, Бо андешае, ё амале, ё сухане; Исо ҳар амалро қадр мекунад Бо хурсандӣ анҷомдодашуда, чун ба Худованд. «Ноодилона нест» Наҷотдиҳандаи мо Барои фаромӯш кардани ин аъмоли муҳаббат, Ба Худаш, ва ба якдигар – Ҳама дар боло мукофот хоҳанд ёфт.
Хаста нашавед, суст нашавед, натарсед – Худо бо забони оддӣ кафолат медиҳад, Ҳар хидмате, ки барои Исо анҷом дода мешавад Ҳеҷ гоҳ беҳуда нахоҳад буд. — Том Вествуд
