Бандаҳои яккаса
Аммо акнун Худо аъзоёнро, ҳар яке аз онҳоро, дар бадан чунон ки Ӯ хост, гузошт. Ва агар ҳамаи онҳо як аъзо мебуданд, бадан дар куҷо мебуд? Аммо акнун дар ҳақиқат аъзоёни зиёд ҳастанд, аммо як бадан. —1 Қӯринтиён 12:18-20 NKJV
Оё шумо ягон бор дар бораи марде бо номи Вернер Ҳирзел шунидаед? Гуфта мешавад, ки ӯ, ки солҳо пеш вафот кардааст, подшоҳи бандаҳои яккаса будааст, ки метавонист 51 асбоби гуногунро дар як вақт навозад, нафас кашад, зарба занад, тела диҳад, кашад ва нафас гирад!
Як бор ман як навъ бандаи яккасаи рӯҳониро дар ҷамъомади муқаддасон дидам. Чунин ба назар мерасид, ки ӯ роҳбариро ба ӯҳда гирифт, насиҳатҳои хусусӣ дод, аксари мавъиза ва дуоро кард, маблағҳоро идора кард, номаҳо навишт ва ҳатто биноро тоза кард!
Одам наметавонад аз энергия, қобилиятҳо ва эҷодкории чунин бандаҳои яккаса ба ҳайрат наояд. Аммо ин хеле ғамгин аст, махсусан дар он ҷое, ки чунинҳо дар доираи ҷамъомади Худо фаъолият мекунанд. Ҷалоли Масеҳ, ки дар фаъолияти бадани Ӯ зоҳир мешавад, аз ҷониби як намоиши яккаса пинҳон мешавад. Ғайр аз ин, он ҷамъомади муқаддасон ҳақиқати Навиштаҳоро эҳсос намекунад: «Тамоми бадан, ки аз ҷониби ҳар як буғум таъмин карда мешавад, муттаҳид ва ба ҳам пайваст шудааст, мувофиқи кори самарабахше, ки ҳар як қисм саҳми худро мегузорад, боиси афзоиши бадан барои сохтани [бино кардан] худ дар муҳаббат мегардад» (Эфсӯсиён 4:16).
Аммо биёед танҳо бандаҳои яккасаро барои ин мушкилот айбдор накунем. Аксар вақт онҳо қариб маҷбур мешаванд, ки ҳар як асбобро дар назар навозанд – ҳар як нақшро ба ӯҳда гиранд – зеро ҳеҷ каси дигар коре намекунад. Биёед дар хотир дорем, ки Худо ҳар яки моро дар бадан мувофиқи хоҳиши худ гузоштааст; ва сипас биёед файзи Ӯро ба даст гирем, то маҳз дар он ҷое, ки Ӯ моро барои хоҳиши худ гузоштааст, фаъолият кунем.
Ман мегӯям, ба воситаи файзе, ки ба ман дода шудааст, ба ҳар касе, ки дар миёни шумост, ки худро аз он чизе, ки бояд фикр кунад, баландтар наҳисобад, балки бо ақл фикр кунад, чунон ки Худо ба ҳар як андозаи имонро додааст ... Пас, агар мо тӯҳфаҳои гуногун дошта бошем, мувофиқи файзе, ки ба мо дода шудааст, биёед онҳоро истифода барем. —Румиён 12:3,6
