МУШКИЛОТ БАРОИ
СОЛИ НАВ
Устувор бошед!
«Дар имон устувор бошед, мардона рафтор кунед, қавӣ бошед.» 1 Қӯринтиён 16:13 KJV
«Устувор бошед ... дар озодие, ки Масеҳ моро озод кардааст.» Ғалатиён 5:1
«Дар як рӯҳ устувор бошед, бо як ақл барои имони Инҷил якҷоя мубориза баред.» Филиппиён 1:27
«Дар Худованд устувор бошед, эй маҳбубони ман.» Филиппиён 4:1
«Зеро ҳоло мо зиндагӣ мекунем, агар шумо дар Худованд устувор бошед.» 1 Таслӯникиён 3:8
«Бинобар ин, эй бародарон, устувор бошед ва анъанаҳоеро, ки ба шумо таълим дода шудааст, хоҳ бо сухан, хоҳ бо номаи мо, нигоҳ доред.» 2 Таслӯникиён 2:15
Ман ибораи «Устувор бошед»-ро дӯст медорам. Он чунин мақсад, чунин қатъият ва чунин қувватро дар худ таҷассум мекунад! Дар боло шаш «устувор бошед» оварда шудаанд, ки дар Аҳди Ҷадид пайдо мешаванд. Биёед ба ҳар яки онҳо мухтасар назар андозем.
Аввалан, мо бояд дар имонустувор бошем, зеро имон ба Масеҳ асоси ҳаёти мост. Сипас мо бояд дар озодӣустувор бошем, зеро ин озодии ҳаракат ва истифода шудан аз ҷониби Рӯҳи Худост. Сеюм, мо бояд дар ваҳдатустувор бошем, зеро ин тавр Ӯ мехоҳад, ки мо барои Худованд якҷоя кор кунем. Чорум, мо даъват шудаем, ки дар Худовандустувор бошем, зеро Ӯ устувории мо, санги қатъияти мо ва эътимоди мост, ки мо дӯст дошта мешавем. Панҷум, мо бояд дар Худовандустувор бошем, зеро вафодории Ӯ моро нигоҳ медорад. Ниҳоят, мо бояд дар таълимотустувор бошем, зеро он ба мо қувват медиҳад, ки ба ҳар боди таълимоти фиребанда ва маккории одамоне, ки мехоҳанд моро аз Масеҳ дур кунанд, муқобилат кунем.
Оё шумо дар Соли Нав устувор хоҳед буд?
