ИСТЕФАНУС Хизматгоре, ки ба боло менигарадАз Аъмол 6-7
Вақте ки Истефанус ҷони худро ба Худо дод ва дунёро аз худ дур кард, Рӯҳулқудс ӯро пур кард ва ӯро парҳезгортар гардонд. Ӯ исбот кард, ки Исои Масеҳ Худованд аст, бо мӯъҷизаҳои зиёд, Ки душманони Масеҳро водор сохт, ки бо ӯ бештар рӯ ба рӯ шаванд.
Вақте ки онҳо ба суханони ӯ муқобилат карда натавонистанд, ӯро ба додгоҳ кашиданд, Шоҳидони дурӯғинро барои додани гузориши бардурӯғ пайдо карданд; Аммо ӯ ба онҳо ёдоварӣ кард, ки мероси онҳо чӣ буд, Ва чӣ гуна муносибати онҳо бо Худованд ба гуноҳи онҳо афзуд.
Вақте ки онҳо дандонҳои худро ба ӯ ғиҷиррос заданд, ӯ аз нафрати онҳо болотар нигарист, Ва Писари Худоро дид, ки аз дарвозаи осмон бархоста, тамошо мекунад. Ӯ ба онҳо амр дод, ки ба Худованд нигоҳ кунанд, аммо онҳо танҳо гӯшҳои худро бастанд, Ва ӯро ба дарвозаи шаҳр кашиданд, чунон ки дар солҳои пешин буд.
Онҳо ӯро бо сангҳои вазнин зада, ба зону заданд; Ӯ барои гуноҳҳои онҳо бахшиш хост, дар ҳоле ки онҳо илтимосҳои ӯро нафрат карданд. Ӯ барои Худованд шаҳид шуд – намунаи аввалин барои ҳама, Ки ҷони худро ба Худо дар ҷавоби даъвати Ӯ қурбон мекунанд.
Худовандо, ба ман кӯмак кун, ки қурбонии ба Ту мақбул бошам; Худованди ҳамаи он чизе, ки ман дорам ва ҳар коре, ки мекунам, шав; Ва нигоҳи маро аз озмоишҳои ман боло бардор, то ки ҷони ман бубинад Он дидори чашмони муқаддаси Ту, ки бо муҳаббат ба ман нигаронида шудаанд.
