САВОЛ: Фарқи байни санҷиши Рӯҳи Муқаддас ва санҷиш ё зери суол гузоштани Худо чист? Дар саросари Навиштаҷот бисёр ҳикояҳо мавҷуданд, ки дар онҳо мардони имон аз Худо аломатҳо талаб мекунанд (ки ман онро як шакли санҷиш меҳисобам) ва ҳадафи Ӯро зери суол мегузоранд.
ҶАВОБ:
Рӯҳи Муқаддас Худо аст,
дар ҳар ҷиҳат бо Худои Падар ва Худованди мо Исои Масеҳ, ки Худои Писар аст, баробар аст. Дар ҳикояи Ҳанониё ва Сафира дар Аъмол 5, мо мебинем, ки ин ҷуфт барои дурӯғ гуфтан ба Рӯҳи Муқаддас ба таври инфиродӣ зери ҳукми марги фаврӣ қарор мегиранд. Он чизе ки ин ҷуфт карданд, онҳо нақша доштанд, ки кунанд. Эҳтимол ҳеҷ яке аз онҳо ҷиддияти он чизеро, ки онҳо якҷоя розӣ шуда буданд, дарк накарданд: танҳо як қисми он чизеро, ки онҳо барои фурӯши моликияти худ гирифта буданд, дар назди пойҳои расулон гузоштан дар ҳоле ки даъво мекарданд ки онҳо тамоми даромадро медиҳанд. Эҳтимол онҳо оқибати ҷиддии ин гуна санҷиши Рӯҳи Муқаддасро, ки дар калисо дар маҷмӯъ ва инчунин дар ҳар як мӯъмин сокин аст, дарк накарданд.
Каломи Худо инчунин ба мо мегӯяд, ки Рӯҳи Муқаддасро ғамгин накунем ва ин Шахси Илоҳиро хомӯш накунем (Эфсӯсиён 4:30; 1 Таслӯникиён 5:19). Мо набояд ҷуръат кунем, ки фаромӯш кунем, ки Рӯҳи Муқаддас яке аз шахсиятҳои Худоӣ аст. Бо санҷиши Ӯ мо Худоро месанҷем.
Агар Рӯҳи Муқаддас имрӯз дар ҳар як ҳолати дурӯғгӯӣ ё риёкорӣ дар байни халқи Худо чунин ҳукми зуд ва сахтро иҷро мекард, шумо фикр мекунед, ки чанд нафари мо то ҳол зинда мебуданд?
Муносибати мо дар зери суол гузоштан ё санҷиши Худо
хеле муҳим аст. Ин ҷуфт ният доштанд, ки фиреб диҳанд. Худо байни чунин бадӣ ва заифии имон, ки бисёре аз шахсиятҳои худотарс дар Китоби Муқаддас нишон додаанд, фарқ мекунад. Худо сабур аст. Ӯ дар иҷрои ҳукм, кори аҷиби худ, ҳатто дар ҷое ки халқи Ӯ гуноҳ мекунад, суст аст (Ишаъё 28:21). Аз тарафи дигар, Ӯ дар ташвиқи ҳатто имони заиф аз ҷониби худ хеле сабур аст. Мо инро борҳо ва борҳо мебинем, вақте ки мо Навиштаҷотро мехонем. Мо майл дорем, ки тавре ки мо мебинем, ки саволдиҳанда мекунад, ба намуди зоҳирии чизҳо нигоҳ кунем ва хулосаҳои худро аз мулоҳизаҳои худ барорем. Аммо, Худо ба дил менигарад ва муносибатҳо ва ангезаҳоро дарк мекунад. Ӯ ба мо ҳеҷ гуна масъулият надорад, аммо Ӯ аксар вақт на танҳо он чизеро, ки Ӯ мекунад ё қасд дорад, балки чаро низ эълон мекунад. Биёед дар хотир дорем, ки Ӯ ҳамадон, ҳамафаҳм ва комилан одилона аст.
