Павлуси ҳавворӣ ва шукргузорӣ
Павлуси ҳавворӣ пас аз пайрави Худованд Исои Масеҳ шудан таҷрибаҳои душвори зиёде дошт. Ӯ навишт:
Аз яҳудиён панҷ маротиба чил зарба камтар аз як гирифтам. Се маротиба бо чӯб зада шудам; як маротиба сангсор шудам; се маротиба киштиам ғарқ шуд; як шабу рӯз дар қаъри баҳр будам; дар сафарҳо аксар вақт, дар хатарҳои об, дар хатарҳои ғоратгарон, дар хатарҳои ҳамватанонам, дар хатарҳои ғайрияҳудиён, дар хатарҳои шаҳр, дар хатарҳои биёбон, дар хатарҳои баҳр, дар хатарҳои байни бародарони дурӯғин; дар хастагӣ ва меҳнат, дар бехобӣ аксар вақт, дар гуруснагӣ ва ташнагӣ, дар рӯзадорӣ аксар вақт, дар сардӣ ва бараҳнагӣ – ба ғайр аз дигар чизҳо (2 Қӯринтиён 11:24-28 NKJV).
Сарфи назар аз ҳамаи ин чизҳо, Павлус «ба сӯи ҳадаф барои мукофоти даъвати болоии Худо дар Масеҳ Исо» пеш рафт (Филиппиён 3:14). Ӯ «ба Исо нигоҳ мекард ... ки барои шодие, ки дар пеши Ӯ гузошта шуда буд, салибро таҳаммул кард, шармандагиро нафрат кард» (Ибриён 12:2). Ва Павлус шукргузор монд.
Дар Навиштаҳо, мо ҳавворӣ ва шукргузориро беш аз 40 маротиба якҷоя зикршуда мебинем, хоҳ ӯ ин корро мекард ё дар бораи он сухан мегуфт. Шукргузорӣ барои ӯ муҳим буд. Ӯ асосан шукргузории худро ба «Худо» равона мекард, масалан дар Аъмол 27:35. Павлус ба «Худои Падар» ва «Масеҳ Исо» шукргузорӣ кард, чунон ки мо дар Эфсӯсиён 5:20 ва 1 Тимотиюс 1:12 мехонем, ва ӯ ба шахсони алоҳида ва калисоҳо низ шукргузорӣ кард (Румиён 16:3-4). Мо метавонем ба дигарон шукргузорӣ кунем, аммо оё мо ба Худо чунон ки бояд, шукргузорӣ мекунем?
Павлус барои бисёр чизҳо, махсусан бародарони имондор (1:8) шукргузорӣ кард. Ӯ инчунин барои хӯрок (Аъмол 27:35), наҷот (Румиён 7:25), тӯҳфаҳое, ки Худо ба ӯ барои хидмат дар Ӯ дода буд (1 Қӯринтиён 14:18; 1 Тимотиюс 1:12), пирӯзӣ дар Худованд Исои Масеҳ (1 Қӯринтиён 15:57), ғалаба дар Ӯ (2 Қӯринтиён 2:14), ғамхорӣ нисбат ба муқаддасон аз ҷониби дигар хизматгорони Худованд (8:16) ва баракатҳои аллакай додашуда ва онҳое, ки ҳанӯз меоянд, ҳамчун «шарикони мероси муқаддасон дар нур» (Қӯлассиён 1:12) шукргузорӣ кард.
Бигзор мо мисли Павлус бошем, ки навишт:
Шукр Худоро барои тӯҳфаи бебаҳои Ӯ! (2 Қӯринтиён 9:15).Дар ҳама чиз шукргузорӣ кунед; зеро ин иродаи Худо дар Масеҳ Исо барои шумост (1 Таслӯникиён 5:18).Ҳамеша барои [дигар имондорон] ба Худо шукргузорӣ кунед (2 Таслӯникиён 2:13).
-
