Аҷиб аст, ки бо омор чӣ корҳое кардан мумкин аст. Бо тартиби моҳиронаи далелҳо, ки дар заминаи бодиққат таҳияшуда ҷойгир шудаанд, ҳатто як вазъияти бадро хуб нишон додан мумкин аст. Масалан, як бор як обуҳавошинос фахр кард:
«Ман 90% дуруст ҳастам - 10% вақт!» Даъвои ӯ хеле таъсирбахш садо медиҳад, то он даме ки таҳлил карда шавад. Ба ӯ чунин манипуляцияи оморӣ лозим буд, то сабти бади худро пинҳон кунад.
Аммо, чунин манипуляция бо Китоби Муқаддас лозим нест. Пешгӯиҳои он 100% дурустанд. Вақте ки сухан дар бораи Навиштаҳо меравад, ба суханони дугона ниёз нест.
Нубувватҳо иҷро шуданд
Худованд Исо дар шаҳри Байт-Лаҳм, чунон ки Мико пешгӯӣ карда буд (Мико 5:2); аз бокира, мувофиқи Ишаъё (Ишаъё 7:14); дар вақти муайяншудаи Дониёл (Дониёл 9:25) таваллуд шуд. Кӯдакони Байт-Лаҳм, чунон ки Ирмиё пешгӯӣ карда буд (Ирмиё 31:15), кушта шуданд. Исо ба Миср фуруд омад ва баргашт, чунон ки Ҳушаъ пешгӯӣ карда буд (Ҳушаъ 11:1); Ишаъё хидмати Ӯро дар Ҷалил пешгӯӣ карда буд (Ишаъё 9:1-2); Закарё вуруди пирӯзмандонаи Ӯро ба Ерусалим болои хари ҷавон (Закарё 9:9), хиёнати Ӯро барои 30 сиккаи нуқра (Закарё 11:12) ва баргардонидани ин пулро барои харидани замини кулолгар (Закарё 11:13) пешгӯӣ карда буд. Довуд 1000 сол пеш аз таваллуди Масеҳ зиндагӣ карда буд ва ҳеҷ гоҳ салиби Румро надида буд, аммо дар Забур 22, ӯ таҳти илҳоми илоҳӣ тасвири равшани марги Худованд Исоро, ки ҳангоми маргаш дар салиби Рум азоб кашид, навишт. Ишаъё 53 низ ба мо тасвири муфассали радкунӣ ва марги Худованди моро медиҳад.
Танҳо ин чанд нубувват бояд ба бадтарин шубҳагарон эътимоднокии Китоби Муқаддасро нишон диҳад. Азбаски ин пешгӯиҳо ҳама то хурдтарин ҷузъиёт иҷро шудаанд, биёед он чизеро, ки Китоби Муқаддас дар бораи роҳи наҷот - роҳи осмон мегӯяд, низ бо итминон қабул кунем.
Роҳи наҷот
Ба Ӯ (Худованд Исои Масеҳ) ҳамаи пайғамбарон шаҳодат медиҳанд, ки ба воситаи Номи Ӯ ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, омурзиши гуноҳҳоро хоҳад гирифт (Аъмол 10:43).
Агар бо даҳони худ Худованд Исоро иқрор кунӣ ва дар дили худ имон оварӣ, ки Худо Ӯро аз мурдагон эҳё кардааст, наҷот хоҳӣ ёфт (Румиён 10:9).
Дар хотир доред, ки Китоби Муқаддас 100% дуруст аст - ҳамеша.
