Хонандаи азиз,
«Қудрати эҳёи Ӯ» (Филиппиён 3:10). Бузургтарин намоиши қудрати илоҳӣ, ки Худо ҳеҷ гоҳ нишон надодааст, дар эҳёи Худованд Исо буд. Дар он ҷо мо меомӯзем, ки «бузургии бениҳоят қудрати Ӯ нисбат ба мо, ки имон дорем, мувофиқи амали қудрати бузурги Ӯ, ки Ӯ дар Масеҳ зоҳир кард, вақте ки Ӯро аз мурдагон эҳё кард ва Ӯро дар дасти рости Худ дар ҷойҳои осмонӣ, хеле болотар аз ҳар сарварӣ, ва қудрат, ва зӯрӣ, ва ҳукмронӣ нишонд» (Эфсӯсиён 1:19-23).
Дониши амалии ҳавворӣ
Ин қудрате буд, ки ҳавворӣ мехост ба таври амалӣ донад. Ӯ дар бораи он ба румиён ва ба эфсӯсиён сухан гуфта буд; ӯ Тимотиюсро ташвиқ карда буд, ки онро ба даст гирад; аммо ӯ мехост онро ба таври таҷрибавӣ дар тафсилоти ҳаёти ҳаррӯзаи худ донад. Душман бо касе, ки аз марг наметарсид ва аз ҳама ҳамлаҳои ӯ болотар зиндагӣ мекард, чӣ кор карда метавонист? Ҳар қадар ҳавворӣ амали ин қудрати илоҳиро дар ҳаёти худ бештар медонист, ҳамон қадар ӯ аз ҳар озмоиш ва душворӣ ва ҳар ҳамла дар муноқиша болотар мешуд. Ӯ мехост ҳақиқати эҳёи Масеҳро ба ҳар чизе, ки бо он рӯ ба рӯ мешуд, татбиқ кунад, ва ӯ бо бисёр чизҳо рӯ ба рӯ шуд. Ӯ қариб буд бо Нерон рӯ ба рӯ шавад, аммо ӯ наметарсид. Тамоми ташвиши ӯ бузург кардани Масеҳ буд, хоҳ бо ҳаёт ё марг. Қудрат ё хашми Нерон бо касе, ки қудрати эҳёи Масеҳро медонист, чӣ кор карда метавонист?
Қувваи ҳаррӯзаи мӯъмин
Дониши қудрати эҳёи Масеҳ дар ҷонҳои мо ҳар рӯз ба мо имкон медиҳад, ки дар ин рӯзҳои охир аз ҳар душворӣ, озмоиш ва ранҷу азоб болотар бошем. Эҳтимол дорад, ки агар Худованд дер кунад, вазъият дар ин ҷаҳон бадтар шавад ва роҳи содиқон душвортар гардад; аммо мо метавонем дар файзе, ки дар Исои Масеҳ аст, қавӣ бошем ва аз ҳар душворӣ боло равем ва бо ҳар ҳилаи душман ҳамчун донандаи қудрати эҳёи Масеҳ рӯ ба рӯ шавем.
