Номи «Писари Одам» дар Матто 26 панҷ маротиба пайдо мешавад. Пайваст кардани онҳо бо ҳам аҷиб аст. Се маротиба дар бораи Ӯ ҳамчун таслимшуда ё хиёнатшуда сухан меравад. Ин, мо медонем, аз ҷониби Яҳудо, яке аз дувоздаҳ расул буд, ки севу ним сол Ӯро пайравӣ карда буд. Дар ояти 2, Худованд гуфт, ки Ӯ дар замони Фисҳ барои маслуб шудан таслим карда хоҳад шуд. Ӯ ҳам воситаи марги Худ ва ҳам вақти онро медонист.
Бори чорум Ӯ мегӯяд, ки Писари Одам чунон ки дар бораи Ӯ навишта шудааст, меравад (Мат. 26:24). Гарчанде ки Ӯ аз ҷониби Яҳудо ба дасти мардони шарир, ки Ӯро маслуб ва куштанд, таслим карда шуд (Аъмол 2:23), аммо дар Навиштаҳо низ пешгӯӣ шуда буд, ки Ӯ бояд азоб кашад. Аз ваъдаи аввал дар Боғ, дар бораи Насли зан, то пешгӯии Ишаъё 53, бисёр навиштаҳо эълон карданд, ки Ӯ бояд барои гуноҳҳои қавми Худ азоб кашад.
Охирин зикри Писари Одам дар ин боб дар ояти 64 аст: «Аз ин пас Писари Одамро хоҳед дид, ки дар дасти рости Қудрат нишастааст ва бар абрҳои осмон меояд». Саркоҳин танҳо ба Худованд фармуда буд, ки ба онҳо бигӯяд, ки оё Ӯ Масеҳ, Писари Худост. Худованд ба таври мусбат ҷавоб медиҳад — чунон ки ӯ гуфт, буд. Ӯ дар бораи худ ҳамчун Писари Одами ҷалолдодашуда сухан меронад. Ӯ қарор буд азоб кашад, чунон ки дар бораи Ӯ навишта шуда буд, аммо баъд Ӯ ҷалол дода мешуд. Аввалан, Ӯ ба зудӣ дар дасти рости қудрат менишаст. Ин ҷоест, ки мо Ӯро имрӯз мешиносем. Ӯ барои мо дар он ҷост. Сипас, дар он рӯзи наздики қудрати Ӯ, Ӯ бар абрҳои осмон меояд, то ҳукмронӣ кунад. Пас, дар ин боби аҷиб, мо Писари Одамро хиёнатшуда мебинем, аммо чунон ки дар бораи Ӯ навишта шуда буд, меравад; ва инчунин ҷалоли ояндаи Ӯ, ҷавоб ба ҳамаи азобҳои Ӯ. Имтиёзи мо имрӯз ин аст, ки Ӯро дар дасти рости қудрат бидонем. Бигзор мо Ӯро ибодат кунем!
