«Агар донаи гандум ба замин наафтад ва намирад, танҳо мемонад» (Юҳанно 12:24) Барои мо лозим аст, ки худро барои ҳаёти ҷаҳон бахшем… Мева додан аз бардоштани салиб иборат аст. «Агар донаи гандум ба замин наафтад ва намирад, танҳо мемонад.»
Мо медонем, ки чӣ тавр Худованд Исо самарабахш шуд — на танҳо бо бардоштани салиби Худ, балки бо мурдан дар он. Оё мо дар ин бобат бо Ӯ муоширати зиёде дорем?
Ду Масеҳ вуҷуд надорад — як Масеҳи осон барои масеҳиёни осон, ва як Масеҳи азобкаш, меҳнаткаш барои имондорони истисноӣ. Танҳо як Масеҳ вуҷуд дорад. Оё мо омодаем, ки дар Ӯ бимонем ва ба ин васила мева диҳем?





