Як Худо ва як Миёнарав байни Худо ва одамон ҳаст, Инсон Исои Масеҳ, ки худро фидия барои ҳама дод. 1 Тимотиюс 2:5-6
Мӯъҷизаи Мавлуди Исо нақшаи меҳрубононаи Худост Ки Писари Худро ҳамчун инсони ҳақиқӣ ба мо фиристад; Ки Ӯ аз табиати мо бо таваллуд баҳра барад Ва ҳамчун инсон дар ин замини гуноҳзада зиндагӣ кунад. Ғалотиён 4:4, Филиппиён 2:6-9
Ӯ аз ҷаҳон бегуноҳ гузашт Барои қонеъ кардани Худо барои фарзандони одамон; Пас ҳамчун инсон барои тамоми насли башар мурд, То онҳое, ки тавба мекунанд, бо файзи Ӯ наҷот ёбанд. 1 Петрус 2:22, 1 Юҳанно 2:2, Румиён 5:18-19
Ӯ аз қабр эҳё шуд ва ба осмон баромад, Инсони ҷалолдор дар дарборҳои осмон; Ки ҳамаи гуноҳҳои моро аз бадтарин то хурдтарин бардошт, Ва моро ҳамчун Саркоҳини комили мо намояндагӣ мекунад. Ибриён 2:17-18, Ибриён 9:28, 1 Юҳанно 2:1
Ӯ ҳамчун инсон дар тахти осмонӣ нишастааст, Ва мебинад, ки мо кай азоб мекашем ва мешунавад, ки мо кай нола мекунем; Ӯ медонад, ки ҳангоми васвасаҳо чӣ гуна эҳсос мешавад, Ва ба кӯмаки мо мешитобад, вақте ки мо эҳтимолан ноком мешавем. Ваҳй 3:2, Ибриён 4:15-16
Пас, вақте ки мавсими Мавлуди Исо наздик мешавад, таваққуф кунед Барои ибодати Наҷотдиҳанда ҳар сол аз нав; Ва муҳаббати Худовандро, агар тавонед, чен кунед, Бо он чизе ки Ӯ бо инсон шудан таҳаммул кард. Эфсӯсиён 3:18-19, Ибриён 12:2-3
