Роҳнамоӣ барои донистани иродаи Худо
Яке аз саволҳои доимии масеҳиён ин аст: «Чӣ тавр ман метавонам иродаи Худоро барои худ дар ин вазъият донам?»
Хоҳ дар бораи кор, издивоҷ, кӯчидан ё ягон интихоби ҳаётӣ бошад, ин савол ногузир аст. Ҷавоб дар ҷустуҷӯи иродаи Худост — на иродаи худамон.
Се чизи муҳим барои дарки иродаи Худо
1. Каломи Худоро бидонед
Иродаи Худо ҳеҷ гоҳ бо Каломи Ӯ мухолифат нахоҳад кард. Агар он чизе, ки шумо мехоҳед анҷом диҳед, бо Навиштаҳо мухолифат кунад, ин иродаи Ӯ нест.
Масалан, Библия зиноро беш аз 30 маротиба маҳкум мекунад. Исо таълим медиҳад, ки ҳатто шаҳват дар дил зино аст (Матто 5:28). Новобаста аз он ки хоҳиш то чӣ андоза боварибахш бошад, он наметавонад фармонҳои равшани Худоро бекор кунад.
Масалҳо 3:5-6 ба мо хотиррасон мекунад:
«Ба фаҳмиши худ такя накун; дар ҳама роҳҳои худ Ӯро бишнос, ва Ӯ роҳҳои туро рост хоҳад кард.»
Каломи Худо чароғ ва нурест, ки моро дар ҳаёт роҳнамоӣ мекунад (Забур 119:105). Танҳо дар он ҷое, ки нури Ӯ медурахшад, қадам занед.
2. Ба Падар наздик шавед
Ҳар қадаре ки шумо ба Худо наздиктар бошед, донистани иродаи Ӯ осонтар аст. Мисли он ки аъзоёни оила фикрҳо ва ниёзҳои якдигарро медонанд, мо метавонем иродаи Худоро тавассути наздикӣ бо Ӯ дарк кунем.
Довуд менависад:
«Ман туро таълим медиҳам ва ба роҳе, ки бояд биравӣ, роҳнамоӣ мекунам; Ман туро бо чашми худ роҳнамоӣ мекунам.» (Забур 32:8)
Хоксорӣ ва итоаткорӣ роҳро барои роҳнамоии Худо мекушояд. Мисли Исо, ки гуфт:
«На иродаи Ман, балки иродаи Ту ба амал ояд» (Луқо 22:42)
Вақте ки шумо ба Худо ба қадри кофӣ наздик ҳастед, ки чашми Ӯ шуморо роҳнамоӣ кунад, шумо дар донистан ё қабул кардани иродаи Ӯ ҳеҷ мушкиле нахоҳед ёфт.
3. Мисли Масеҳ фикр кунед
Донистани иродаи Худо ва доштани ақли Масеҳ як чиз аст. Исо омад, то иродаи Худоро комилан иҷро кунад. Мо даъват шудаем, ки ба намунаи Ӯ пайравӣ кунем.
Павлус менависад:
«Кист, ки ақли Худовандро дониста бошад, то Ӯро таълим диҳад? Аммо мо ақли Масеҳро дорем.» (1 Қӯринтиён 2:16)
Аз худ бипурсед:
- Оё он чизе, ки ман мехоҳам, аз ҷониби Каломи Худо дастгирӣ мешавад?
- Оё ман ба Падари худ ба қадри кофӣ наздик ҳастам, ки фикрҳои Ӯро бидонам ва бигзорам, ки Ӯ маро роҳнамоӣ кунад?
- Оё ман мисли Масеҳ фикр мекунам ва амал мекунам?
Вақте ки шумо ростқавлона ҷавоб медиҳед, ин саволҳо ба шумо кӯмак мекунанд, ки иродаи Худоро равшан дарк кунед.
Фикрҳои ниҳоӣ
Оё шумо мехоҳед иродаи Худоро бидонед ё танҳо хоҳишҳои худро асоснок кунед? Худо метавонад ба мо иҷозат диҳад, ки он чизеро, ки мехоҳем, дошта бошем, аммо бо нарх — ҳаёти рӯҳонии сатҳӣ.
Ӯро дар Навиштаҳо ҷустуҷӯ кунед, дар наздикӣ бо Ӯ наздик шавед ва бигзоред, ки ақли Масеҳ аз они шумо бошад. Худо моро дар ҳайрат намегузорад; Ӯ ваъда медиҳад, ки онҳоеро, ки Ӯро самимона меҷӯянд, роҳнамоӣ мекунад.
— Л. Ҷ. Ондреҷак
