Июн 2021 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Ин матнро як хонанда аз Колорадои ИМА ҳамроҳ бо 1 Қӯринтиён 10:31 бо мо мубодила кард: «Пас, хоҳ бихӯред, хоҳ бинӯшед, хоҳ ҳар коре кунед, ҳама чизро барои ҷалоли Худо кунед» (NKJV).
Дар он сарзамин қаҳтӣ буд. Ва марде аз Байт-Лаҳми Яҳудо рафт, то дар кишвари Мӯоб, ӯ ва занаш ва ду писараш мусофират кунад. —Рут 1:1 JND Чаро Элималик ва Ноомӣ дар ҳақиқат ба Мӯоб рафтанд? Дар он замонҳои ташвишовар, вақте ки душвориҳо ва мушкилот афзоиш ёфтанд ва ҳамсояҳо кӯмак карда натавонистанд, имони онҳо танҳо аз шароит боло рафта натавонист. Онҳо ягона касоне нестанд, ки инро дар бораи онҳо гуфтан мумкин аст. Чӣ қадар одамоне ҳастанд, ки ҳарчанд бо имон наҷот ёфтаанд, дар замонҳои озмоиш ва имтиҳон бо имон роҳ рафта наметавонанд. Чӣ қадар одамоне ҳастанд, ки ҳарчанд ба Худо барои наҷот боварӣ доранд, аммо дар бораи ниёзҳои оилаи худ тарсу ҳарос доранд. Оё Ӯ аз вуҷуд бозмондааст – Ӯ, ки гуфтааст: «Ман ҳаргиз туро тарк нахоҳам кард ва туро партофта нахоҳам рафт» (Ибр. 13:5 KJV)? Чӣ қадар талафоти дониш дорем,ҳатто донише, ки замоне доштем, вақте ки мо Наҷотдиҳандаи ҳақиқиро аз назар гум мекунем ва фаромӯш мекунем ва вақте ки дилҳои мо ба чизҳои дунё ташна мешаванд!
