Имон ба Худои бузург
«Ба домани либоси Ӯ даст расонд ... ӯро аз даст гирифт.» —Матто 9:18-26 NKJV
Мо метавонем ҳикояи падари дилшикастаеро дар ёд дорем, ки бо Худованд Исо дар бораи духтари 12-солааш, ки нав мурда буд, сухан гуфт. Худованд Исо розӣ шуд, ки бо ӯ биравад, аммо дар роҳ зане, ки 12 сол хунравӣ дошт, ба домани либоси Ӯ даст расонд ва шифо ёфт. Пас аз ин ҳодиса, Худованд ба хонаи духтари ҷавон рафт ва ӯро аз даст гирифта, ба ӯ ҳаёт бахшид.
Худо ин ду ҳикояро ба ҳам пайваст кардааст, то ба мо тасвири пурраи наҷоти моро ҳам аз ҷониби инсон ва ҳам аз ҷониби Худо диҳад. Мо мисли зан дар бечорагӣ ва нопокии худ ва ба духтари ҷавон дар беҷонии худ дар назди Худо монанд ҳастем. Аммо шахсе бо имон, ҳарчанд ночиз бошад ҳам, метавонад танҳо ба домани либоси Ӯ даст расонад ва шифо ёбад. Ӯ, бо дасти пурқудрати худ, дасти моро мегирад ва ба мо ҳаёт мебахшад!
Дар хотир доред, ки ин калимаи «гирифт», вақте ки Ӯ «ӯро аз даст гирифт», дар юнонӣ воқеан калимаи хеле қавитар аст, ки маънои «гирифтан» ё «чанг задан»-ро дорад. Он ба калимаи «қувват» ва «қудрат» алоқаманд аст. Чӣ фикри аҷибе! Имони мо метавонад хеле заиф ва нотавон бошад, аммо дасти пурқудрати Ӯ беохир қавӣ ва тавоно аст. Мо ҳаргиз нобуд намешавем ва ҳеҷ кас моро аз дасти Ӯ ё Падари Ӯ кашида наметавонад. Пас, эътимод кунед, эй имондори азиз, на ба ламсҳои заифи худ, балки ба дасти пурқудрати Ӯ. Миссионери мӯҳтарам ба Чин, Ҷ. Ҳудсон Тейлор (1832-1905), як бор ин масъаларо чунин баён карда буд: «Масъала на имони бузургтар, балки имон ба Худои бузург аст.»
Оҳ, биёед, ба Худованд суруд хонем! Биёед, ба Санги наҷоти худ бо шодӣ фарёд занем. Биёед, бо шукргузорӣ ба ҳузури Ӯ биёем; биёед, ба Ӯ бо забурҳо бо шодӣ фарёд занем. Зеро Худованд Худои бузург аст ва Подшоҳи бузург бар ҳама худоён. (Забур 95:1-3)
