Дувоздаҳ савол барои андозагирии роҳи масеҳии шумо бо Худо

Дувоздаҳ савол барои кӯмак ба мо дар арзёбӣ Ҳар сол замоне фаро мерасад, ки ман худро дар мулоҳиза ғарқ меёбам. Баъзан ман онро “ҳасрати гузашта” меномам, зеро дар бораи замонҳои гуногун дар ҷойҳои гуногун фикр мекунам. Аммо асосан он аз баррасии ҳаёти имрӯзаи ман ва назар ба оянда иборат аст, ки ман дар чанд моҳ ва солҳои оянда чӣ кор кардан мехоҳам. Ин баррасӣ аз замоне, ки ман дар синни сӣ-солагӣ масеҳӣ шудам, маънои нав гирифт. Саволҳое, ки ман ҳоло аз худ мепурсам, бештар хусусияти рӯҳонӣ доранд, аммо ҳадаф ҳамон аст: арзёбӣ кардани ҳолати имрӯзаи ман ва муайян кардани он, ки ман дар чанд моҳ ё сол дар куҷо хоҳам буд. Ман чанде пеш ба саволҳои зерин дар мақолае дучор шудам, ки бори аввал дар маҷаллаи кӯҳна – шумораи январи соли 1944-и Contact, нашрияи семоҳаи Кумитаи соҳибкорони масеҳӣ нашр шуда буд. Ман онҳоро бурида, дар ҷое гузоштам, ки боварӣ доштам ҳамеша онҳоро пайдо карда метавонам. Сипас ман ҳамаашро фаромӯш кардам, то он даме ки ба наздикӣ ба онҳо дучор шудам. Ман ин 12 саволро ҳоло мубодила мекунам, зеро онҳо асоси раванди баррасии шахсии ман шудаанд ва метавонанд барои шумо низ муфид бошанд. Новобаста аз он ки ҳар рӯз, ҳар моҳ, ҳар сол ё ҳар вақте ки мо онҳоро аз нав кашф мекунем, онҳо ба мо кӯмак мекунанд, ки афзалиятҳои худро дар зиндагӣ аз нав муайян кунем, аз нав мутамарказ кунем ва аз нав муайян кунем. 1. Оё ҳаёти ман Худоро шод мегардонад? Оё ман пайваста Ӯро дар ҳама корҳое, ки мекунам, дар ҷои аввал мегузорам ва оё ман ба амрҳои Худованд, ки дар Матто 22:37, Марқӯс 12:30 ва Луқо 10:27 омадаанд, пайравӣ мекунам? Оё ман Худовандро бо тамоми ҳастии худ дӯст медорам ва ҳамсояи худро мисли худам дӯст медорам? Барои ростқавлона ҷавоб додан ба ин савол, донистани он ки чӣ Худоро шод мегардонад, муҳим аст. 2. Оё ман аз масеҳӣ будан лаззат мебарам? Ин, албатта, саволеро ба миён меорад: “Оё шумо масеҳӣ ҳастед?” Оё шумо Худованд Исои Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳандаи шахсии худ қабул кардаед, аз гуноҳҳои худ тавба кардаед ва қарор қабул кардаед, ки ҳаёти худро барои Ӯ зиндагӣ кунед? Ҳаёти имрӯзаи ман бешубҳа аз “пеш аз Масеҳ” хеле беҳтар аст ва ман ба рӯзҳои пеш аз масеҳии худ барнамегардам. Ман аз корҳои Худованд – ба монанди дуо, омӯзиши Китоби Муқаддас, муошират бо дигар масеҳиён, ба калисо рафтан – лаззати ҳақиқӣ мебарам. Барои бисёриҳо, ин корҳо хеле зиёданд; ҳаёти кӯҳна хеле осонтар буд. Дар масеҳӣ будан бояд ҳисси шодӣ бошад. Шодӣ бештар аз хушбахтӣ аст ва он ғамгиниро паси сар мекунад. Он бештар аз замонҳои хуб аст ва моро аз замонҳои бад мегузаронад. Чаро? Зеро “шодии Худованд қуввати шумост” (Наҳ. 8:10 NIV). 3. Оё ман нисбат ба касе ҳисси нохушӣ ё нафрат дорам? Як чизе, ки ман муддати тӯлонӣ дар дили худ нигоҳ доштаам, ин аст: он чиро, ки Худо дӯст медорад, дӯст доред ва он чиро, ки Худо нафрат дорад, нафрат кунед. Худо офариниши Худ ва фарзандони Худро дӯст медорад ва мо бояд кӯшиш кунем, ки ҳамин тавр кунем. Мо бояд ҳамсояи худро дӯст дорем ва агар байни ду ё зиёда аз фарзандони Ӯ ихтилоф ё муноқиша ба миён ояд, он бояд бо муҳаббат ҳал карда шавад. Мо наметавонем дигаронро нафрат кунем ва ҳамзамон дар иродаи Худо бошем: “Ҳар кӣ даъво мекунад, ки дар нур аст, аммо бародари худро нафрат дорад, ҳанӯз дар торикӣ аст” (1 Юҳ. 2:9). Он чиро, ки Худо дӯст медорад, дӯст доред. 4. Оё ман ҳар рӯз Китоби Муқаддаси худро меомӯзам? На танҳо онро мехонам, балки воқеан Каломи Худоро меомӯзам, дар бораи он мулоҳиза меронам, онро ба ҳаёти худ татбиқ мекунам. Худо тавассути Каломи Худ бо мо сухан мегӯяд. Ӯ онро барои таълим додан, шаҳодат додан, рӯҳбаланд кардан, умед додан, насиҳат кардан ва роҳнамоӣ кардан истифода мебарад: “Ҳар чизе ки дар гузашта навишта шуда буд, барои таълим додани мо навишта шуда буд, то ки тавассути сабр ва рӯҳбаландии Навиштаҳо мо умед дошта бошем” (Рум. 15:4). Оё шумо мехоҳед дар Каломи Худо бошед? Оё шумо ба он гуруснаед? 5. Чӣ қадар вақт ман дар дуо мегузаронам? Ҳеҷ? Танҳо дар ҳолатҳои фавқулодда? Ман дар бораи дуои шахсӣ сухан меронам, на дуои ҷамъиятӣ ё гурӯҳӣ. Дар Матто 6:6 Исо ба мо мегӯяд: “Вақте ки дуо мекунед, ба ҳуҷраи худ дароед, дарро пӯшед ва ба Падари худ, ки ноаён аст, дуо кунед. Он гоҳ Падари шумо, ки он чиро, ки дар пинҳонӣ карда мешавад, мебинад, ба шумо мукофот хоҳад дод.” Худоро аз вақти танҳо бо шумо будан маҳрум накунед. Ӯ мехоҳад тавассути дуо бо шумо муошират кунад. Худи Исо вақт ёфт, ки танҳо бошад ва ба Падари худ дуо кунад. Мо низ бояд ҳамин тавр кунем. 6. Охирин бор кай ба дуои ман ҷавоб дода шуд? Албатта, барои ҷавоб додан ба ин, мо бояд дар дуо бошем ва мо бояд ба таври мушаххас дуо кунем. Оё шумо метавонед ба ҳодисаи мушаххасе ишора кунед, ки ҷавоби мустақим ба дуо аст? Духтари 19-солаи ман ба наздикӣ мошини худро дар садамае, ки дар роҳ ба дарсҳо дар коллеҷи маҳаллӣ рух дод, пурра вайрон кард. Ман медонистам, ки Худо дар ҳамон лаҳза ба дуоҳои ман ҷавоб дода буд, зеро вай аз он садама қариб бе осеб берун омад. Ман дуо мекунам, ки Ӯ ҳар рӯз дастони Худро ба гирди вай печонад ва ӯро ва писарамро бо лашкари фариштагони Худ барои муҳофизат иҳота кунад. Дар зеҳни ман ҳеҷ шакке нест, ки Ӯ ба дуои ман ҷавоб дод. Китоби Муқаддас пур аз ҳодисаҳои ҷавоб додани Худо ба дуо аст. Ҷавобҳои шумо шояд ба мисли гирифтани об аз санг (Хур. 15:25) ногаҳонӣ набошанд, ё ба мисли доштани писар дар синни навадсолагӣ (Ҳас. 17:7) ба таъхир наафтанд, аммо мо бояд дуо карданро идома диҳем, Худоро барои дахолати Ӯ дар ҳаёти мо ва ҷавобҳое, ки меоянд, шукр гӯем. 7. Оё ман барои наҷоти касе дуо мекунам? Оё шумо рӯзномаи дуои онҳоеро, ки барои наҷоти онҳо ба таври мушаххас дуо мекунед, нигоҳ медоред? Худо дуоҳои мӯъминонро мешунавад ва Ӯ ҷавоб хоҳад дод. Шояд на дар мӯҳлати мо, ё ба тавре ки мо интизор дорем, аммо Ӯ мешунавад ва ҷавоб медиҳад. Худо одамонро ба сӯи Худ мекашад, ҳамон тавре ки Ӯ шумо ва маро кашид (Юҳ. 6:44). Ҳамон тавре ки Масеҳ барои мо шафоат кард (Юҳ. 17:20), мо бояд барои дигарон дуоҳои шафоатӣ пешниҳод кунем. Ман мутмаинам, ки наҷоти ман ба туфайли дуоҳои ходимони содиқ ба ман имконпазир гардид. 8. Охирин бор кай ман Инҷилро бо ҷони гумшуда мубодила кардам? Мо бояд дар хотир дорем, ки мо наметавонем касеро наҷот диҳем, аммо мо метавонем ба онҳо кӯмак кунем, ки ба Он ки метавонад, роҳнамоӣ кунем. Супориши бузург, ки дар Матто 27:18-20 омадааст, моро даъват мекунад, ки ба ҷаҳон равем ва ба дигарон дар бораи Исо нақл кунем. Чаро мо ин корро намекунем? Румиён 1:16 мегӯяд, ки мо набояд аз Инҷил шарм дорем, зеро он қудрати Худо барои наҷоти ҳар касест, ки имон дорад. Оё касе ҳаст, ки шумо намехоҳед наҷот ёбад? Оё касе ҳаст, ки шумо мехоҳед абадиятро дар дӯзах гузаронад, на дар ҳузури Худованд ва Наҷотдиҳандаи меҳрубони мо? Агар шумо ба ин саволҳо “Не” гӯед, пас шумо бояд ба мубодилаи хушхабар “Бале” гӯед. Агар мо даъво кунем, ки аз Инҷил шарм надорем, пас мо бояд омода бошем, ки даст дароз кунем, равем ва Хушхабарро мубодила кунем. 9. Ҳаёти ман ба онҳое, ки ҳанӯз масеҳӣ нестанд, чӣ гуна менамояд? Оё шумо ба гуфтаҳои худ амал мекунед? Оё онҳое, ки масеҳӣ нестанд, пай мебаранд, ки шумо фарқ доред? Ин муҳим аст, зеро агар шумо фарқ надошта бошед, агар дар ҳаёти шумо тағйироти намоён набошад, агар шумо бо маҷмӯи афзалиятҳои нав зиндагӣ накунед, пас чаро касе мехоҳад ба шумо гӯш диҳад, бигзор ба шумо монанд бошад? Ҳаёти шумо бояд инъикоси Исои Масеҳ бошад, ки ҳоло дар дохили шумо зиндагӣ мекунад: “Агар касе дар Масеҳ бошад, ӯ офариниши нав аст; кӯҳна гузашт, нав омад!” (2 Қӯр. 5:17). Агар шумо даъво кунед, ки дар Масеҳ офариниши нав ҳастед ва Рӯҳи Муқаддас дар шумо зиндагӣ мекунад, бояд тағйирот бошад. Кӯҳна гузашт ва нав омад. Дар хотир доред, ки одамон шуморо тамошо мекунанд ва шумо шояд ягона Исое бошед, ки онҳо мебинанд, ягона Китоби Муқаддасе, ки онҳо мехонанд (2 Қӯр. 3:1-3). 10. Оё чизе ҳаст, ки ман наметавонам ё намехоҳам барои Масеҳ даст кашам? Оё тарзи зиндагӣ, одат, муносибат, кор, гуноҳ ё ягон моликияти моддӣ ҳаст, ки ман барои доштани муносибати наздиктар бо Худо аз он даст намекашам? Барои шумо чӣ аз муносибати шумо бо Масеҳ арзишмандтар аст? Оё шумо ба мисли ҳокими ҷавони сарватманд дар Луқо 18:18-25 ҳастед, ки наметавонист бе моликияти моддии худ зиндагӣ карданро тасаввур кунад, ҳатто агар ин маънои бе Масеҳ зиндагӣ карданро дошта бошад? Оё дар ҳаёти мо чизе ҳаст, ки моро аз Худованд ҷудо мекунад ё байни мо ва Ӯ девор мегузорад? Ҳар чӣ бошад – пул, шӯҳрат, мавқеъ, кор ё чизи дигар – он танҳо муваққатӣ аст. Ва дар муқоиса бо абадият, он ҳеҷ арзише надорад. 11. Бузургтарин заъфҳои ман кадомҳоянд ва ман дар куҷо бузургтарин хатогиҳоямро мекунам? Оё мо ба қадри кофӣ ростқавл ҳастем, ки камбудиҳои худро эътироф кунем? Ё мо кӯшиш мекунем, ки онҳоро сафед кунем? Заъфҳо бад нестанд, вақте ки мо омодаем онҳоро эътироф кунем ва барои қуввати ғолиби Худо ба сӯи Ӯ рӯй орем. Худованд ба Павлус гуфт: “Файзи Ман барои ту кофист, зеро қудрати Ман дар заъф комил мешавад.” Ҷавоби Павлус низ бояд ҷавоби мо бошад: “Вақте ки ман заиф ҳастам, он гоҳ ман қавӣ ҳастам” (2 Қӯр. 12:9-10). Ӯ инчунин менависад: “На ин ки мо салоҳият дорем, ки чизеро барои худ талаб кунем, балки салоҳияти мо аз Худост” (2 Қӯр. 3:5). 12. Оё ман чизеро пеш аз вазифаҳои масеҳии худ мегузорам? Вазифаҳои масеҳӣ кадомҳоянд? Рӯйхати шумо метавонад аз рӯйхати ман фарқ кунад, аммо ҳама бояд инҳоро дар бар гиранд: дӯст доштани Худо, итоат кардан ба Худо ва итоат кардан ба қонунҳои кишвар (Рум. 13:1), вазифаҳои шавҳарон, занон, волидон ва фарзандон, корфармоён ва кормандон. Инҳо ҳама дар Каломи Худо баррасӣ шудаанд. Ҳамчун масеҳиён мо инчунин нисбат ба якдигар вазифа дорем – вазифаи дӯст доштани бародарон ва хоҳарони худ дар Масеҳ. Ба якдигар кӯмак кардан ва якдигарро масъул донистан. Мо ҳар рӯз чӣ гуна арзёбӣ мекунем? Мо чӣ чизеро пеш аз ин вазифаҳо ё ба ҷои онҳо мегузорем? Шояд рӯйхати саволҳои шумо аз рӯйхати ман каме фарқ кунад; он метавонад ба ҳаёти рӯҳонии шумо бештар мувофиқ бошад, на ба он чизе ки ман пешниҳод кардам. Аммо барои ҳар яки мо хуб аст, ки рӯйхати санҷише дошта бошем, ки бар зидди он мо метавонем роҳи худро бо Худованд арзёбӣ кунем – ва онро гоҳ-гоҳ истифода барем. Ҳар гоҳе чанд лаҳза вақт ҷудо кунед, то таваққуф кунед ва мулоҳиза ронед, то бубинед, ки оё шумо ба даъвате, ки Худо ба ҳаёти шумо гузоштааст, мувофиқат мекунед ва сипас бо суръати навшуда барои содиқона ва итоаткорона ба Ӯ хидмат кардан пеш равед. ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ: Майк Ирвин ба Худованд ҳамчун Директори хайрияи солонаи Habitat for Humanity International дар Американ, Ҷорҷия хидмат мекунад. Ӯ ва ҳамсараш Диана ду фарзанд доранд. Қаблан, Майк ҳамчун пастор дар Мунси, Иллинойс хидмат мекард.