Ман дигар рӯз як порчаи Навиштаҳоро хондам, ки маро каме ба ҳайрат овард. Ин Румиён 11:26 аст. Ин чӣ маъно дорад, ки тамоми Исроил наҷот хоҳад ёфт? Ман аз ҳар гуна кӯмак миннатдор хоҳам буд.
Фаҳмидани наҷоти Исроил
Ба ғайр аз ҳақиқати диспенсатсионӣ, ки кас дар Навиштаҳо дар бораи Исроил пайдо мекунад, махсусан истинодҳоеро, ки мо дар бобҳои 9-11 Румиён мебинем, барои мо хуб аст, ки дарк кунем, ки дар рӯзи оянда як боқимондае хоҳад буд, ки Исроили ҳақиқӣ ҳисобида мешавад, ки Худо дар назар дошт.
Худои муборак боз бо Исроил ҳамчун миллат муносибат хоҳад кард, вақте ки ҷамъомад дигар дар рӯи замин набошад; аммо наҷоти тамоми Исроил ба боқимондаи содиқ дахл дорад.
Паёмбар Ишаъё калимаи боқимондаро ҳадди аққал 15 маротиба зикр мекунад; ман дар ин ҷо танҳо якеро иқтибос меорам:
Агар Худованд лашкарҳо барои мо як боқимондаи хеле хурд намегузошт… (Ишаъё 1:9)
Инчунин Ишаъё 10:20-22-ро хонед.
Ҳавворӣ Павлус истинодҳои дар боло зикршударо дар Румиён 9:27-28 иқтибос меорад,
Гарчанде ки шумораи фарзандони Исроил мисли реги баҳр бошад, як боқимонда наҷот хоҳад ёфт.
Пас, вақте ки ӯ ба боби 11:26 меояд, ӯ боқимондаро дар назар дорад. Инчунин дар хотир доред, ки Павлус мавзӯъро аз ҳадафи илоҳии Худо баррасӣ мекунад, вақте ки ӯ дар боби 9:6 эълон кард,
Зеро на ҳамаи онҳое, ки аз Исроил ҳастанд, Исроил мебошанд.
Умедворам, ки ин каме кӯмак хоҳад кард.
