Маънои Матто 3:11
Саволе, ки шумо ба миён мегузоред, аксар вақт нодуруст фаҳмида мешавад. Бисёриҳо ин оятҳоро бо фуруд омадани Рӯҳи Муқаддас дар Пантикост алоқаманд мекунанд ва дар татбиқ он мувофиқ аст (Аъмол 2). Аммо, ягона роҳи бехатари тафсири Навиштаҳо дар заминаи он аст.
Инҷили Матто муаррифии Подшоҳ аст ва асосан ба ҳақиқати Подшоҳӣ бахшида шудааст.
Яҳёи Таъмиддиҳанда дар суханронии худ мегӯяд: «Подшоҳии осмон наздик шудааст» (Матто 3:2). Яҳё яҳудиёнеро таъмид медиҳад, ки дар рӯшноии омадани Масеҳи худ тавба мекунанд.
Яке меояд, ки бо Рӯҳи Муқаддас ва оташ таъмид медиҳад. Худованд Исо, ҳамчун он Яке, ки ҳамчунин Подшоҳ аст, рад карда шудааст ва Подшоҳии заминии Ӯ то бозгашти Ӯ ҳамчун Қудратманд, ки дар ҳазорсола ҳукмронӣ хоҳад кард, ба таъхир афтодааст. То он вақт, Рӯҳи Муқаддас бар онҳое, ки тавба мекунанд, ҳам яҳудӣ ва ҳам ғайрияҳудӣ, наҷотёфтагон, ки ба Подшоҳии Осмон дохил мешаванд, ва сипас оташи доварӣ бар дигарон (Матто 25) рехта хоҳад шуд.
Дар ҳамин ҳол, Подшоҳии Осмон, ки дар ҳафт масали Матто 13 оварда шудааст, ҳоло «ҷониби осмонӣ»-и Подшоҳӣ аст. Яъне подшоҳӣ аз осмон ҳукмронӣ мешавад, Подшоҳ дар Осмон ғоиб аст ва шаҳрвандони Подшоҳӣ интизори бозгашти Ӯ дар рабудан ҳастанд. Он гоҳ соат барои муаррифии Подшоҳии заминӣ аз нав оғоз хоҳад шуд. Чӣ ҷавоби аҷибу пуршукӯҳе ба радкунӣ дар Матто 11 ва 12 дар он рӯзи Ҷалол дида хоҳад шуд. Дар ҳамин ҳол, «мо бояд чӣ гуна одамон бошем?» (2 Петрус 3:11).
