Аҳд чист?
Оё медонистед, ки калимаҳои «аҳд» ва «паймон» як маъно доранд, ки Аҳди Қадим ва Аҳди Ҷадидро низ метавон ба ҳамин дақиқӣ Аҳди Кӯҳна ва Аҳди Нав номид? Луғати ман мегӯяд, ки ин ду калима ба як чиз ишора мекунанд – «ваъдаи Худо».
Оё медонистед, ки мо Китоби Муқаддаси масеҳиро ба Аҳди Қадим ва Аҳди Ҷадид тақсим мекунем, зеро мавзӯи асосии Аҳди Қадим муносибати аҳди кӯҳнаи Худо бо Исроил аст, ки ба Масеҳи ваъдашуда ишора мекард, дар ҳоле ки мавзӯи Аҳди Ҷадид муносибати аҳди нави Худо бо ҳамаи онҳое аст, ки Исоро ҳамчун Масеҳи худ қабул мекунанд?
Оё медонистед, ки гарчанде Аҳди Қадим аз ҷиҳати мундариҷа (на тартиб) ба Китоби Муқаддаси яҳудӣ яксон аст, яҳудиён калимаи «Кӯҳна»-ро истифода намебаранд, зеро ин маънои қабули «Аҳди Ҷадид» ё «Аҳди Нав»-ро дорад – ки Исо иҷрои Масеҳи ваъдашуда аст?
Оё медонистед, ки истилоҳи «Аҳди Қадим» бори аввал аз ҷониби Павлус дар Аҳди Ҷадид истифода шудааст, вақте ки ӯ навишт, ки «фарзандони Исроил» «кӯр» буданд, зеро «парда дар хондани Аҳди Қадим бардошта нашудааст, зеро парда дар Масеҳ бардошта мешавад» (2 Қӯринтиён 3:14)?
Оё медонистед, ки истилоҳи «Аҳди Нав» бори аввал дар Аҳди Қадим дар пешгӯии Ирмиё дар бораи Масеҳи оянда пайдо шудааст (Ирмиё 31:31)? Он гоҳ дар Ибриён 8 иқтибос оварда шуд, ки ба ин тариқ ба итмом мерасад: «Бо номидани ин аҳд «нав», Худо аҳди аввалро кӯҳна кардааст» (Ибриён 8:13).
Оё медонистед, ки аз замонҳои қадим аҳдҳои ҷиддӣ бо хун мӯҳр зада мешуданд? Наҷотдиҳандаи мо хуни Худро барои гуноҳҳои мо рехт, то мо ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошем; Ӯ аз мо хоҳиш мекунад, ки муайянкунии худро бо қурбонии Ӯ ба таври рамзӣ ба ин тариқ ифода кунем: «Ин коса аҳди нав дар хуни Ман аст. Инро кунед, ҳар қадар ки онро менӯшед, ба ёди Ман» (1 Қӯринтиён 11:25).
