Калимаи абадӣ, Писари абадӣ, шодии доимии Падар, Он чиро, ки Ту кардаӣ ва он чиро, ки Ту ҳастӣ, ҳама забонҳои мо ба кор хоҳанд бурд; Ҳаёти мо, Худованди мо, мо Туро ибодат мекунем; Ту то абад сазовор ҳастӣ.
Нури абадии зинда, Тасвири Худо Ту ҳастӣ, Офарандаи коинот, ки ҳоло ҳама чизро нигоҳ медорӣ; Сулҳи мо, қуввати мо, мо Туро ибодат мекунем; Ту то абад сазовор ҳастӣ.
Писар, ки дар Ӯ пуррагӣ сокин аст, Ки аз Ӯ ҳама ҷалолҳо ҷорӣ мешаванд, Ту шакли хизматгорро гирифтаӣ, то махлуқот Худоро бишносанд; Чашмаи мо, Сарвари мо, мо Туро ибодат мекунем; Ту то абад сазовор ҳастӣ.
Эълонкунандаи номи Падар, Ифодаи файзи Ӯ, Калимаи ҳаёт, нури одамон, Худованд бо чеҳраи ошкоро; Шодии мо, умеди мо, мо Туро ибодат мекунем; Ту то абад сазовор ҳастӣ. —Номаълум
