Муқаддима
Оятҳои мавзӯии мо барои MIF: 2019 аз Матто 28:18-20 мебошанд:
Ва Исо наздик омада, ба онҳо гуфт: «Ҳамаи қудрат дар осмон ва дар замин ба Ман дода шудааст. Пас, рафта, ҳамаи халқҳоро шогирд созед, онҳоро ба исми Падар ва Писар ва Рӯҳулқудс таъмид диҳед, ба онҳо таълим диҳед, ки ҳамаи чизҳоеро, ки Ман ба шумо фармудаам, риоя кунанд; ва инак, Ман ҳамеша бо шумо ҳастам, то охири замон. Омин.» (Матто 28:18-20)
Дар ҳоле ки ҳар як шогирд имондор аст, на ҳар як имондор ҳатман мисли шогирд зиндагӣ мекунад. Саволе, ки бояд ҷавоб дода шавад, ин аст: «Шогирди Исои Масеҳ кист ва ӯ чӣ гуна аст?» Бисёриҳо шояд фикр кунанд, ки истилоҳи шогирд танҳо ба пайравони аввали Масеҳ ё ба як масеҳии фавқулодда рӯҳонӣ, як масеҳии сатҳи баландтар ишора мекунад! Аммо Худо то ҳол мехоҳад ва интизор аст, ки ҳар як масеҳӣ имрӯз шогирд бошад.
Калимаи «шогирд» дар Аҳди Ҷадиди юнонӣ на камтар аз 261 маротиба истифода шудааст, ки танҳо дар Инҷилҳо ва Аъмол пайдо мешавад. Таҷрибаи масеҳии калисои асри як шояд барои бисёриҳо дар калисои имрӯза радикалӣ ба назар расад, аммо барои он имондорони аввалия, шогирд будан масеҳияти муқаррарӣ буд. Онҳо аз ҷониби Рӯҳулқудс қувват гирифта ва ҳавасманд карда шуданд, ва онҳо ҷаҳони худро ба хотири Масеҳ чаппа карданд. Онҳо шогирдони ҳақиқии Исои Масеҳ буданд.
Саволҳое, ки мо мехоҳем ин ҳафта ба онҳо амиқтар назар кунем, инҳоянд:
- «Талаботи шогирд будан чист?»
- «Хусусиятҳо ва интизоми ҳаррӯзаи шогирди ҳақиқӣ чист?»
- «Чӣ тавр шогирд шогирдсоз мешавад?»
