Эй муқаддас,
Дар нома ба Ибриён се "бе"-и хос мавҷуд аст
- Бе рехтани хун омурзиш нест (Ибриён 9:22) МУҲАББАТ
- Бе имон писанди Ӯ будан ғайриимкон аст (Ибриён 11:6) ИМОН
- Бе он ҳеҷ кас Худовандро нахоҳад дид (Ибриён 12:14) УМЕД
Дар Ибриён 2:9 мехонем,
"Аммо мо Исоро мебинем,"
ва имрӯз мо инро чӣ гуна мекунем? Дар муқаддасии амалӣ ва сулҳ.
Аксар вақт диди мо аз он сабаб норавшан аст, ки мо аз чизҳои нопок ва наҷис ҷудо зиндагӣ намекунем.
Баъзан мо мехоҳем созиш кунем ва сулҳро ба ҳисоби муқаддасӣ, ё муқаддасиро бе сулҳ пайравӣ кунем.
Ҳам муқаддасӣ ва ҳам сулҳ якҷоя нигоҳ дошта мешаванд.
Ба ёдам кӯҳи тағйири шакл меояд, ки дар он ҷо мехонем, ки онҳо ҳеҷ касро надиданд, ба ҷуз Исо.
Он чизе, ки ба ин оварда расонд, ҳузури Ӯ бо онҳо дар кӯҳи Муқаддас буд (2 Петрус 1:18) ва лаззат бурдан аз пешбинии он вақте ки Шоҳи Сулҳ бар ҳама ҳукмронӣ мекунад (Ишаъё 9:6,7).
Чӣ умеди муборак дорем, ки ба зудӣ Ӯро рӯ ба рӯ хоҳем дид, на ба таври назариявӣ, балки ба таври воқеӣ, ва тамоми ҷалоли Падари муборак ва Худо дар Ӯ дида хоҳад шуд (Юҳанно 14:8,9). Омин
