САВОЛ: Чӣ тавр «муҳаббат… бисёр гуноҳҳоро мепӯшонад», чунон ки дар 1 Петрус 4:8 гуфта шудааст?
ҶАВОБ: Ҳавворӣ Петрус дар ин нома хеле амалӣ аст. Азоб мавзӯъест, ки дар ҳар боби 1 Петрус ба таври равшан намоён аст. Мо дар ҷаҳоне зиндагӣ мекунем, ки масеҳиён бояд интизори азоб бошанд.
Дар шаби охирини худ бо шогирдонаш Худованд Исо ба онҳо гуфт, ки Ӯ меравад. Онҳо наметавонистанд ба куҷое ки Ӯ мерафт, аз паси Ӯ раванд ва онҳо Ӯро пазмон мешуданд. Шогирдонаш Ӯро меҷустанд, аммо намеёфтанд. Он гоҳ Ӯ ба онҳо амри наве дод: онҳо бояд якдигарро дӯст медоштанд (Юҳанно 13:34). Мо низ бояд муҳаббати ҳақиқиро ба дигарон нишон диҳем.
Ҳар касе, ки дар атроф буд, бояд медонист, ки онҳо шогирдони Ӯ ҳастанд аз рӯи муҳаббати онҳо ба якдигар (ояти 35). То ин лаҳза, муҳаббат онҳоро воқеан тавсиф накарда буд. Гоҳ-гоҳ онҳо дар байни худ дар бораи он ки кадоме аз онҳо дар салтанате, ки онҳо сахт интизор буданд, бузургтар хоҳад буд, баҳс мекарданд. Бешубҳа, дар чандин ин баҳсҳо суханони сахт, ва шояд ҳатто бештар аз он, мубодила шуда буданд.
Дар муносибатҳои шахсии мо ба осонӣ эҳсосоти якдигарро озор додан мумкин аст. Мутаассифона, ҳамаи мо дурӯғ гуфтаем – баъзеҳо бештар, баъзеҳо камтар. Мо беандеша будем ва чизҳоеро гуфтем, ки набояд мегуфтем. Ва мо бисёр корҳои дигарро анҷом додем, ки ҳарчанд ҷиноят бар зидди қонунҳои Худо ё инсон набуданд, бешубҳа гуноҳ буданд. Румиён 14:23 (NKJV) ба мо мегӯяд: «Ҳар он чизе, ки аз имон нест, гуноҳ аст». Яъқуб 4:17 мегӯяд: «Ба касе, ки некиро кардан медонад ва онро намекунад, барои ӯ гуноҳ аст».
Муҳаббат мисли Худованди мо оҳиста бо ин гуноҳҳо муносибат мекард. «Агар мо гуноҳҳои худро иқрор кунем, Ӯ содиқ ва одилона аст, ки гуноҳҳои моро бахшад ва моро аз ҳар гуна беадолатӣ пок кунад» (1 Юҳанно 1:9). Вақте ки Худо гуноҳҳоро мебахшад, Ӯ онҳоро дубора ба ёд намеорад; онҳо аз байн рафтаанд. Мо инро карда наметавонем, танҳо Худо метавонад гуноҳҳоро бахшад. Аммо мо бояд дар муҳаббат гуноҳҳоеро, ки дигарон бар зидди мо кардаанд, пӯшонем, на ин ки дар бораи онҳо фикр кунем ва онҳоро дубора ба ёд орем, хусусан вақте ки онҳо иқрор шудаанд ва бо онҳо муносибат карда шудааст. Муҳаббат некии дигаронро меҷӯяд ва намехоҳад гуноҳҳо ва нокомиҳои онҳоро паҳн кунад.
Пӯшонидани бисёр гуноҳҳо маънои нодида гирифтан ё тасдиқ кардани онҳоро надорад. Гуноҳ бояд дуруст ҳал карда шавад. Вақте ки ин анҷом дода мешавад, ин бояд охир бошад. Аммо ҷисм маккор аст. Ошкор кардан ва паҳн кардани гуноҳҳои дигарон роҳи нозукест барои кӯшиши худро аз онҳо беҳтар нишон додан; дар чунин рафтор фурӯтанӣ нест. Бигзор Худованд ба мо кӯмак кунад, ки дигаронро обод кунем, ба фазилатҳои онҳо тамаркуз кунем, на ин ки бо паҳн кардани гуноҳҳои онҳо ба азобҳои онҳо илова кунем!
Агар шаҳват доираи ҷаҳонро нишон диҳад (1 Петрус 4:2), муҳаббат нишони барҷастаи иттиҳоди масеҳӣ аст. Сифатҳои дигар дар он доира медурахшанд, аммо сифати тоҷгузорӣ – сифате, ки бе он ҳама чизи дигар беҳуда ё беарзиш аст – муҳаббат аст. Аз ин рӯ, ҳавворӣ гуфт: «пеш аз ҳама, якдигарро бо муҳаббати гарм дӯст доред» (ояти 8 NKJV). Барои бори сеюм дар ҷараёни ин нома, Петрус муҳаббатро ҳамчун сифати барҷастаи ҷамъияти масеҳӣ таъкид кард. Ду ояти дигар инҳоянд: «Азбаски шумо ҷонҳои худро бо итоат ба ҳақиқат тавассути Рӯҳ дар муҳаббати самимӣ ба бародарон пок кардаед, якдигарро бо дили пок бо муҳаббати гарм дӯст доред» (1 Петрус 1:22). «Ниҳоят, ҳамаи шумо якдил бошед, ба якдигар раҳмдил бошед; ҳамчун бародарон дӯст доред, дилсӯз бошед, хушмуомила бошед» (1 Петрус 3:8). Муҳаббат аз гуноҳ бепарво нест; аммо муҳаббат ҳатман гуноҳҳоро ошкор намекунад ё аз нокомии дигарон шодӣ намекунад. Агар имконпазир бошад, муҳаббат бо гуноҳҳо ба таври хусусӣ муносибат мекунад, то онҳо бе зарурат оммавӣ нашаванд. Вақте ки бо онҳо муносибат карда мешавад ва доварӣ мешавад, муҳаббат дигар дар бораи онҳо сухан намегӯяд ё онҳоро паҳн намекунад. Муҳаббат бадӣ намекунад ё одамонро водор намекунад, ки ҳамчун ғайбатчӣ амал кунанд. Муҳаббат бисёр гуноҳҳоро мепӯшонад, чунон ки марди хирадманд гуфт: «Нафрат низоъро барангезад, аммо муҳаббат ҳама гуноҳҳоро мепӯшонад» (Масалҳо 10:12). —Ҳамилтон Смит (аз Номаи якуми Петрус мутобиқ карда шудааст)
