Худованд бо буридани даст ё пой дар Марқӯс 9:43-48 чӣ маъно дорад?
Дар ин порча Худованд Исо мустақиман ба шогирдон дар бораи маънои «аз Масеҳ будан» (ояти 41) сухан меронад. Дар Инҷили Марқӯс Малакут «бо қудрат» ва ҳаёт пешниҳод шудааст.
Худованд Исо ба шогирдони худ гуфтааст, ки агар онҳо дар ин ҷаҳон Ӯро намояндагӣ кунанд, бояд «аз Масеҳ» бошанд. Мо мефаҳмем, ки «дар Масеҳ будан» доштани тамоми баракати дар Ӯ бехатар буданро дар назар дорад, ки ин ба наҷот ва сарнавишти абадии мо дахл дорад – ин хатти имтиёз аст. Аммо, агар мо «аз Масеҳ» бошем, муҳим аст, ки Ӯро намоиш диҳем, ва акнун мо худро дар масъулият мебинем. Ҳар чизе, ки дар роҳи ин кор монеъ мешавад, бояд аз байн бурда шавад, вагарна мукофот, дар мавриди Малакут, аз даст меравад. Даст, пой ва чашм, ки аз ҳама амалҳои зоҳирии мо – он чизе ки мо мекунем, ба куҷо меравем ва чӣ мебинем – сухан мегӯянд, бояд ба итоат оварда шаванд. Онҳо набояд хафа кунанд. Суханоне, ки мо мегӯем, шояд аз рӯи зоҳир дуруст бошанд; аммо амалҳо барои ҳаёти Малакут муҳим мебошанд. Дар охири боб, мо ба намак таъкид дорем. Ҳар қурбонӣ дар Аҳди Қадим бояд намак карда мешуд, ва мо низ, ҳамчун қурбониҳои зинда, бояд худро аз бадӣ ҳифз кунем. Танҳо бо амалӣ кардани ин кор, сулҳ дар байни мо нигоҳ дошта мешавад. Ҷ.А.П.
