Оё шумо метавонед Юҳанно 6:53-ро шарҳ диҳед: "Агар гӯшти Писари Одамро нахӯред ва хуни Ӯро нанӯшед, дар шумо ҳаёт нест"? Оё ин ба Шоми Худованд ишора мекунад?
Ганҷ дар бораи он чизе сухан меронад, ки бениҳоят гаронбаҳо ва арзишманд аст. Вақте ки мо Навиштаҳоро мекушоем, ганҷҳои гуногунеро пайдо мекунем, ки дилро ишғол мекунанд (Матто 6:21). Биёед ба таври мухтасар сетои онҳоро зикр кунем ва сипас дар бораи ганҷҳо дар осмон муфассалтар сӯҳбат кунем.
- Ганҷҳои Миср дар бораи ҷаҳон сухан мегӯянд (Ибриён 11:26).
- Ганҷ дар саҳро дар бораи муқаддасони Худо сухан мегӯяд (Матто 13:44).
- Ганҷ дар зарфҳои гилин дар бораи нури ҷалоли Худо сухан мегӯяд (2 Қӯринтиён 4:7).
Фаҳмидани Юҳанно 6:53
Агар мо матни ин иқтибосро (оятҳои 50-58) хонем, мебинем, ки Худованд ҳафт маротиба дар бораи хӯрдани Худаш ё гӯшти Худаш ҳамчун нони зинда, ва се маротиба дар бораи нӯшидани хуни Худаш сухан мегӯяд. Фикр ин аст, ки "ба худ гирифтан," аз худ кардан, онро моли худ кардан; ва ин бо имон анҷом дода мешавад. Вақте ки ман Худовандро ба худ мегирам (мехӯрам), Ӯро моли худ мекунам, Ӯ барои бадани ман хӯрок ва нӯшокӣ мешавад. Бадан қавӣ мешавад - он ҳаёт дорад, ва ин ҳаёт абадӣ аст (ояти 54).
Хуб аст, ки қайд кунем, ки калимаи "хӯрдан" дар оятҳои 51 ва 53 беҳтар "хӯрда бошад" тарҷума мешавад (тарҷумаи Ҷ. Н. Дарби); яъне як маротиба барои ҳамеша хӯрдан, ва ҳаёт натиҷаи он аст. Аммо баъд дар оятҳои баъдӣ "хӯрдан" аст, ки аз худ кардани доимӣ ва мунтазам аст.
Пас, "Ман гӯштро хӯрдаам," яъне ман Худованд Исоро ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ қабул кардаам ва Ӯро ҳамчун Худованд ба вуҷуди худ гирифтаам, барои ба даст овардани ҳаёт; ва акнун дар "хӯрдани Ӯ"-и доимӣ ман он ҳаётро дар ин ҷаҳон нигоҳ медорам: "Одил бо имон зиндагӣ хоҳад кард" (Ғалотиён 3:11). Барои нигоҳ доштани ҳаёти масеҳии худ солим, ман бояд онро ғизо диҳам, ва ин бо "хӯрдани Худованд Исо" анҷом дода мешавад, яъне хондани каломи Ӯ ва омӯхтани Ӯ, мулоҳиза кардан дар бораи Ӯ ва ба ин васила Ӯро ба вуҷуди худ гирифтан. Қайд кунед, ки ин ба фикри эҳё (ояти 54) ва ҷаҳони оянда (ояти 58) мерасонад. Оё донистани он аҷиб нест, ки азбаски Худованд Исо акнун дар дасти рости Худо зинда аст, ман ҳаёт дорам; ва он ҳаёт ҳамон ҳаётест, ки Ӯ дар ин ҷаҳон дошт, ки Ӯ акнун дар баландтарин ҷалол дорад, ва ки ман дар рӯзи ҷалоли оянда, вақте ки Ӯ ҳамчун Подшоҳи Подшоҳон ва Худованди Худовандон ҳукмронӣ хоҳад кард, нишон хоҳам дод!
Юҳанно 6:53 ва Шоми Худованд
Дар муқоиса, хӯрдани Шоми Худованд бештар фикри ёд кардани Ӯро дар ғайбати Ӯ, то омадани Ӯ, ва фикри шаҳодати оммавиро пешниҳод мекунад.
"Ин ҷисми ман аст, ки барои шумо дода шудааст," ҷамъомадро дар бар мегирад; ин як амали дастаҷамъӣ аст, дар ҳоле ки хӯрдани гӯшти Ӯ инфиродӣ аст.
