
Издивоҷ
Роҳнамои Китоби Муқаддас барои издивоҷи масеҳӣ ва омодагӣ ба издивоҷ
Барои издивоҷи масеҳии Худо-писанд бо роҳнамоии Китоби Муқаддас оид ба издивоҷ ва машварати пеш аз издивоҷ…


Издивоҷ
Барои издивоҷи масеҳии Худо-писанд бо роҳнамоии Китоби Муқаддас оид ба издивоҷ ва машварати пеш аз издивоҷ…

Вобастагӣ
Нашъамандӣ ва гуноҳ ҳаётро хароб мекунанд. Мушкили худро дарк кунед, беқувватии худро эътироф кунед ва барои…

Дуо
31 нуқтаи ҳаррӯзаи дуоро барои роҳнамоии сафари рӯҳонии фарзандони худ кашф кунед. Барои наҷот, меҳрубонӣ…

Дунявият
Дунявият гуноҳи нозукест, ки метавонад ҳаёти масеҳиро фосид кунад. Бифаҳмед, ки чӣ тавр васвасаи онро…

Дуо
Павлус барои чаҳор ниёзи муҳими инсонӣ дуо гуфт: фаҳмиши рӯҳонӣ, ҳаёти арзанда, истодагарӣ ва рӯҳияи…

Ҳокимияти Худо
Ҳокимият ва файзи Худоро дар озмоишҳои зиндагӣ кашф кунед. Омӯзед, ки ҳузури Ӯро эътироф кунед, Ӯро интизор…
*Доми* ВАСВАСА
Дӯсти хуби ман Ҷилберт дар биёбони Мэн домчӣ аст. Чанд сол пеш, вақте ки ӯ хати домҳои худро тафтиш мекард, ҷасади як оҳуи сафеддумро ёфт. Ӯ дарк кард, ки койотҳо ба зудӣ ба оҳуи беҷон наздик мешаванд. Ӯ қарор дод, ки дар атрофи ҷасад чанд дом гузорад. Одатан, вақте ки койотҳо ҳайвони мурдаро пайдо мекунанд, онҳо ба гирди он давр заданро оғоз мекунанд ва тадриҷан наздиктар мешаванд. Дом аз як порчаи сими қавӣ сохта шудааст, ки ба ҳалқа табдил дода шудааст. Вақте ки ҳайвон аз ҳалқа мегузарад, баданаш ба ҳалқа меафтад ва онро танг мекунад. Ҳайвон ё нафасгир мешавад ё то омадани домчӣ асир мемонад. Вақте ки Ҷилберт барои тафтиши домҳои худ баргашт, ӯ ҳайрон шуд, ки ҳафт койотро сайд кардааст. Вақте ки койотҳо ба он чизе, ки онҳо фикр мекарданд, хӯроки осон хоҳад буд, ҷалб шуданд, онҳо сайд шуданд.
Дар Яъқуб 1:14-15 гуфта шудааст: «Балки ҳар кас аз нафси худ васваса мешавад ва ба дом меафтад. Баъд аз он ки нафс ҳомиладор шуд, гуноҳро ба дунё меорад; ва гуноҳ, вақте ки ба камол расид, маргро ба дунё меорад». Васваса вақте ба вуҷуд меояд, ки шахс чизеро чунон сахт мехоҳад, ки дарк намекунад, ки он чизе, ки ӯ мехоҳад, метавонад ба ӯ зарар расонад. Шаҳват, чунон ки Китоби Муқаддас ва луғат онро муайян мекунанд, хоҳиши қавӣ аст. Койотҳо чизеро мехостанд, ки дар худ бад набуд, аммо вазъият барои фиреб додани онҳо ба дом афтодан тарҳрезӣ шуда буд. Васваса шудан маънои фиреб хӯрданро дорад. Койотҳо фиреб хӯрданд, ки онҳо бехатаранд ва зарар нахоҳанд дид. Танҳо вақте ки ҳалқаи симӣ дар атрофи онҳо танг шуд, онҳо дарк карданд, ки чӣ воқеан рӯй додааст.
Иблис дӯст медорад, ки васвасаро ба ҳамин тарз истифода барад. Ӯ моро бо гирифтани чизе, ки мо мехоҳем ва онро хуб нишон додан фиреб медиҳад. Писарбачае метавонад васваса шавад, ки навъи дӯстдоштаи қанди худро дуздад. Қанди бар чизи бад нест. Аммо, азбаски он ба ӯ тааллуқ надорад, гирифтани он бе пардохт дуздӣ аст. Ва ин гуноҳ аст. Духтаре метавонад васваса шавад, ки дар имтиҳони имлоӣ фиреб диҳад, то баҳои хуб гирад. Баҳои хуб чизи бад нест, аммо вақте ки ҷавоб аз шахси дигар нусхабардорӣ мешавад, ин беинсофӣ ва гуноҳ аст. Мумкин аст, ки чизи хуб барои васваса кардани мо ба кори бад истифода шавад.
Юсуф ҷавон буд, вақте ки ӯро аз хонааш гирифта, ҳамчун ғулом дар Миср фурӯхтанд. Дар хонаи Пӯтифар, ӯ ба сабаби тарзи хидматаш ба хоҷааш хеле боэътимод шуд. Зани Пӯтифар зани бад буд, ки мехост Юсуф бо ӯ бо беахлоқӣ гуноҳ кунад. Юсуф метавонист ба осонӣ «Ҳа» гӯяд, фикр мекард, ки ӯ хурсандӣ хоҳад кард. Аммо, ӯ медонист, ки беахлоқӣ гуноҳ бар зидди Худо аст. Ӯ аввал «Не» гуфт. Сипас ӯ қарор дод, ки ба ҳеҷ ваҷҳ ба ӯ наздик нашавад. Ниҳоят, вақте ки ӯ куртаашро гирифт, ӯ онро дар дасташ гузошт ва гурехт. Дар ин васваса, Юсуф интихоби дуруст кард, зеро ӯ медонист, ки гуноҳ кардан бар зидди Худо нодуруст аст.
Вақте ки шикорчӣ дом мегузорад, ӯ воқеан кӯшиш мекунад, ки ҳайвонро фиреб диҳад, ки ҳама чиз хуб аст. Агар ҳайвон ба ин бовар кунад, ӯ одатан сайд мешавад. Рӯзи дигар, ман хеле ҳаяҷонзада будам, зеро ин рӯзи аввали мавсими домчинӣ буд. Ман халтаи худро бо домҳо бор кардам ва ба сӯи ҷӯйбор рафтам. Дере нагузашта ман даромадгоҳи зериобии лонаи мушкро пайдо кардам. Ман хеле эҳтиёткор будам, вақте ки домро дар даромадгоҳи лона гузоштам, то боварӣ ҳосил кунам, ки мушк наметавонад бе сайд шудан дарояд ё берун шавад. Субҳи рӯзи дигар ман бо хушнудӣ ҳайрон шудам, ки дар доме, ки рӯзи қабл гузошта будам, мушкро ёфтам. Бо тарзе, ки ман домро гузошта будам, ман ҳама чизро дар хонаи мушк муқаррарӣ нишон дода будам. Ӯ намедонист, ки барои ӯ доми марговар гузошта шудааст.
Иблис домҳои худро аз васваса дар ҳаёти мо истифода мебарад. Мо бояд хеле ҳушёр бошем ва ҳамеша доми эҳтимолиро, ки иблис барои мо гузоштааст, ҷустуҷӯ кунем. Ба доми фиреб нахӯред, ки метавонад ҳаёти шуморо абадӣ вайрон кунад.
ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ Тим Палмер писари 14-солаи Том (ва Патти) Палмер ва набераи Ҷек Палмер аст, ки ҳарду воизони сайёҳе мебошанд, ки ба эҳё ва хидматҳои оилавӣ машғуланд. Мақолаҳои онҳо аксар вақт дар ин маҷалла пайдо мешаванд.