Масъалаҳо – Июн 2009 – Маҷаллаи Файз ва Ҳақиқат
Ба ин ҷаҳон чӣ шудааст?
Афзоиши сатҳи ҷинояткорӣ; таҳдиди ҳамлаи террористӣ; гармшавии глобалӣ; кӯдаконе, ки аз кӯчаҳо ё ҳатто аз хонаҳои худ рабуда мешаванд; пиронсолоне, ки беэътиноӣ ва бепарастор мондаанд; одамоне, ки аз баромадан баъд аз торикӣ метарсанд. Кас метавонад бипурсад: «Ба ин ҷаҳон чӣ шудааст?»
Мувофиқи назарияи эволютсия, мо бояд ҳама беҳтар, донотар, қавитар ва пешрафтатар шавем. Мо пешрафтҳои технологиро мебинем, ба монанди Интернет, телефонҳои мобилӣ, плеерҳои MP3 ва монанди инҳо. Аммо мо инчунин роҳҳои самараноктар, пешрафтатар ва моҳиронаи куштани якдигарро мебинем! Ҳамаи ин аз махлуқе, ки дар қуллаи занҷири эволютсионӣ қарор дорад? Ман шубҳа дорам!
Масеҳиён бовар доранд, ки ҷаҳонро Худо офаридааст. Баъзеҳо бовар доранд, ки ин айнан тавре ки дар Ҳастӣ 1 гуфта шудааст, рӯй додааст. Дигарон бовар доранд, ки Китоби Муқаддас далелҳоро содда кардааст, то мо тавонем дар бораи чӣ гуна рӯй додани ҳама чиз тасаввурот пайдо кунем. Дар ҳар сурат, дар ибтидо офариниш «хеле хуб» гуфта шуда буд (Ҳас. 1:31).
Ба осмон дар шаби соф, ё ба ғуруби зебои офтоб нигоҳ кунед. Ба боғи хуб нигоҳубиншуда, ё ба кӯҳҳои ноҳияи кӯли Англия нигоҳ кунед. Барои дидани он ки Худо кори хеле хубе кардааст, зиёд вақт лозим нест.
Аммо дар бораи чизҳои бад дар ҷаҳон чӣ гуфтан мумкин аст? Чизҳое ба монанди беморӣ, гуруснагӣ, ҷиноят ва азоб? Чаро онҳо вуҷуд доранд? Агар Худо ҷаҳонро офарида бошад ва он комил буд, чӣ хато кардааст? Эволюционистҳо ба ин саволҳо ҷавоб надоранд, аммо Китоби Муқаддас дорад. Ҷавоб дар як калима аст – гуноҳ.
Вақте ки Худо одамонро офарид, ба онҳо иродаи озод дод; онҳо метавонистанд самтеро, ки мерафтанд, интихоб кунанд. Худо равшан нишон дод, ки барои нигоҳ доштани ҷаҳони комили худ, одамон бояд корҳоро ба тариқи Ӯ анҷом диҳанд. Аммо онҳо интихоб карданд, ки худро хушнуд кунанд ва бар зидди Худо раванд. Насли инсонӣ аз он вақт инҷониб роҳи худро пеш гирифтааст ва мо ҳама барои оқибатҳо масъулем.
Вақте ки мо калимаи «гуноҳ»-ро мешунавем, мо дар бораи ҷиноятҳои вазнин ба монанди куштор, таҷовуз ва монанди инҳо фикр мекунем, аммо мувофиқи Китоби Муқаддас, гуноҳ майлест, ки ҳамаи мо барои анҷом додани кори нодуруст дорем. Ҳатто вақте ки мо медонем, ки чӣ кор бояд кунем, чизе дар дохили мо моро ба самти муқобил мекашад. Гуноҳ ба он чизе, ки мо мекунем, мегӯем ва ҳатто фикр мекунем, алоқаманд аст. Бале, ҳатто фикрҳои нодуруст дар назари Худо гуноҳ аст (Мат. 5:28).
Шояд шумо фикр кунед, ки шумо шахси хеле хуб, ростқавл ва росткор ҳастед, аммо агар шумо дар як рӯз танҳо се маротиба гуноҳ кунед, ин дар як ҳафта 21 гуноҳ, дар як сол беш аз 1000 гуноҳ ва дар як умри миёна беш аз 70 000 гуноҳро ташкил медиҳад!
Худое, ки ин ҷаҳонро офаридааст, роҳи мубориза бо гуноҳи моро дорад. Ӯ муқаддас аст ва ҳар чизе, ки нест, бояд ҷазо дода шавад. Ягона ҷазое, ки Худо қабул мекунад, марги гунаҳкор аст. Ин хабари хуб нест, зеро марге, ки Худо дар бораи он сухан меронад, на танҳо ҷисмонӣ аст; он ҷудоии рӯҳонӣ аз Худо ва ҳама чизи нек барои абадият аст.
Аммо хабари хуш ҳаст. Худо намехоҳад моро ҷазо диҳад – Ӯ моро дӯст медорад ва дар ҳақиқат мехоҳад моро баракат диҳад. Аз ин рӯ, 2000 сол пеш Писари Худо Исо ба замин омад. Ӯ дар Байт-Лаҳм таваллуд шуд, сӣ сол дар Носира ҳамчун дуредгар зиндагӣ кард ва се солро ба мавъиза, таълим ва нишон додани муҳаббати Худо ба мардуми Исроил сарф кард. Сипас Ӯро дастгир карданд, ба таври бардурӯғ муҳокима карданд, ба қатл маҳкум карданд ва салиб кашиданд.
Се рӯз пас, Ӯ аз мурдагон эҳё шуд ва ҳоло дар дасти рости Худо дар осмон нишастааст. Дар он ҷо Ӯ барои ҳар гуноҳ бахшиш пешниҳод мекунад, зеро вақте ки Ӯ ҳамчун Инсони комил ва бегуноҳ мурд, Ӯ нархи наҷоти моро пардохт. Ӯ мурд, то мо зиндагӣ кунем.
Пас ба ин ҷаҳон чӣ шудааст? Он ҳанӯз ҳам ҷои бад, фасодзада ва хатарнок аст. Аммо мо набояд сарнавишти онро мубодила кунем. Мо метавонем бахшиш ва наҷот, баракат ва ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошем, агар ба Исо оем ва пешниҳоди Ӯро дар бораи озодии ҳақиқӣ қабул кунем. «Музди гуноҳ марг аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Исои Масеҳ Худованди мост» (Рум. 6:23).
*ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ: Ҷон Кибл муҳаррири *Маҷаллаи Зинда, Нашрияҳои Ҳақиқати Китоби Муқаддас, Нортумберленд, Англия мебошад. Бо иҷозат истифода шудааст.
