«Дар Худованд издивоҷ кардан» чӣ маъно дорад? (1 Қӯринтиён 7:39б)
Ҷ.К.Л., ИМА
Ин савол як принсипи муҳимро ба миён меорад, ки дар саросари ин нома мавҷуд аст: ҳуқуқҳои Масеҳ, яъне Ҳукмронии Ӯ. Унвони Ӯ ҳамчун Худованд дар 1 Қӯринтиён на камтар аз 67 маротиба (дар якҷоягӣ ё танҳо) истифода шудааст.
Дар ҳоле ки заминаи бевоситаи оят ба бевазане дахл дорад, ки мехоҳад дубора издивоҷ кунад, равшан аст, ки мазмуни боб ба муносибати издивоҷ ва қудрати Худованд дахл дорад.
Савол дода шудааст: «Оё дар Худованд издивоҷ кардан маънои онро дорад, ки танҳо бо масеҳӣ издивоҷ кунем?» ва ҷавоб як «ҲА!»-и қатъӣ аст! Аммо масъала хеле амиқтар аст. Ҳоло маълум аст, ки муносибати издивоҷ мард ва занро ба як ҷисм муттаҳид мекунад. Аз ин бармеояд, ки як ҷисм наметавонад ду ақл дошта бошад — наметавонад якҷояшавии нур бо торикӣ бошад.
Дар бораи имондорон расул мегӯяд:
Шумо замоне торикӣ будед, аммо ҳоло дар Худованд нур ҳастед, чун фарзандони нур рафтор кунед (Эфсӯсиён 5:8).
Боз,
Бо беимонон зери як юғ набошед: зеро адолат бо беадолатӣ чӣ муошират дорад? Ва нур бо торикӣ чӣ муошират дорад? (2 Қӯринтиён 6:14).
Пас, «дар Худованд издивоҷ кардан» барои мард ва зани масеҳӣ ин аст, ки иродаи Ӯро ҷӯянд ва ба Ӯ итоат кунанд, дар бораи ҳақиқатҳое, ки дар Каломи Худо (ҳам таълимӣ ва ҳам калисоӣ) маълум шудаанд, як ақл дошта бошанд ва ба ин васила Худованд Исоро ба наздиктарин ҳолатҳои ҳаёти мо биёранд.
