Каломи Худо хеле ғанӣ аст; умқи он то даме ки мо дар ин дунё зиндагӣ мекунем, аз фаҳмиши мо берун хоҳад буд. Бо вуҷуди ин, мо Навиштаҳоро танҳо як бор намехонем ва баъд онро як сӯ намегузорем. Мо онро борҳо ва борҳо мехонем, ҳар рӯз як қисматро мулоҳиза мекунем, дар бораи Худо ва роҳҳои Ӯ бо инсоният – бо мо – бештар ва бештар меомӯзем. Муҳаббати Ӯ ба шумо ва ман чӣ қадар бузург аст!
Масали заминҳо дар Матто 13:1-9 ҳангоми таҳияи ин шумораи маҷалла, ки мавзӯи он «рушди рӯҳонӣ ва пешрафт» аст, дар фикри ман буд. Тавре ки шумо дар хотир доред, ин масал дар бораи он аст, ки пас аз коштани тухмӣ, яъне Каломи Худо, дар шахс чӣ рӯй медиҳад. Татбиқи мустақим ба ҳокимияти Ӯ ҳамчун подшоҳ ва зарурати итоат ба Ӯ вобаста аст. Шарҳи Худованд дар оятҳои 18-23 дар фаҳмидани ин масал хеле кӯмак мекунад.
Аз чор ҳолати пешниҳодшуда, сетои онҳо аз тухмӣ ба растанӣ табдил меёбанд, ки ҳадди аққал каме ҳаёт ва афзоишро нишон медиҳад. Дар ин масалҳо мо мебинем:
1. Яке бо шодӣ оғоз ёфт,
аммо он чизе ки вуҷуд дошт, дер давом накард ва ҳеҷ мевае набуд. Растанӣ, ё шахс, «реша надошт» ва ба «мусибат ё таъқибот», ки ба миён омад, тоб оварда натавонист (ояти 21). Барои фоидаи Он ки тухмӣ кошт, чизе набуд.
2. Дигаре нашъунамо ёфт ва эҳтимол мева дод,
зеро Навиштаҳо мегӯянд, ки он «бесамар» шуд (ояти 22). Мутаассифона, дар ин ҳолат, тавре ки мо имрӯз дар байни имондорон зуд-зуд мебинем, «ташвишҳои ин ҷаҳон ва фиреби сарват» арзиши Каломро дар ҳаёт пахш карданд. Ин шахс ҳанӯз ғизо мегирифт, аммо арзиши он гум шуд, зеро ҷаҳон хоҳиши ӯро ба Калом фаро гирифт.
3. Мисоли охирин имонро тасвир мекунад
ки ҳамаи мо бояд ба он саъй кунем. Ӯ ғизо ва обро гирифт, онҳоро дар ҳаёти худ ҷорӣ кард, нашъунамо ёфт ва фаровон мева дод. Ин мевае буд, ки дар назари Коранда хуб буд. Чӣ қадар муҳим аст, ки мо дар Худованд ва Наҷотдиҳандаи худ решаҳои мустаҳкам дошта бошем, дар бораи Каломи Худо мулоҳиза кунем ва аз Ӯ, ки моро таълим медиҳад – Рӯҳулқудс – омӯзем. Танҳо он вақт мо пайваста барои ҷалоли Худо меваҳои нек хоҳем овард.
Шумо чӣ гуна растанӣ ҳастед? Аз ин намудҳо, шумо кӣ будан мехоҳед?
