Дар бораи маросими дафни худ хавотиред?
Маросимҳои дафн гарон ҳастанд, баъзан ҳатто аз тӯйҳо гаронтаранд. Масалан, вақте ки ҷасади император Ҳироҳитои Ҷопон 4 феврали соли 1989 ба хок супурда шуд, маросими дафни ӯ ба Ҷопон 80 миллион доллар арзиш дошт.
Мо маросимҳои дафнро омода мекунем ва ба мурдагон ҳамчун нишонаи эҳтиром ва ҳамчун ишораи хоҳиши худ барои нигоҳ доштани онҳо бо худ эҳтиром мегузорем. Аммо ин ғайриимкон аст. Китоби Муқаддас инро чунин мегӯяд:
Ҳеҷ кас наметавонад ҷони дигареро наҷот диҳад ё ба Худо барои ӯ фидя диҳад – фидя барои ҷон гарон аст, ҳеҷ пардохте кофӣ нест – то ки ӯ то абад зинда монад ва пӯсидаро набинад (Забур 49:7-9 NIV).
Вақте ки шахс мемирад, ҳеҷ яке аз мо наметавонем ӯро баргардонем; нарх хеле баланд аст. Китоби Муқаддас мегӯяд: «Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, ҳалок нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:16). Он инчунин мегӯяд,
Шумо медонед, ки шумо на бо чизҳои фанопазир, ба монанди нуқра ё тилло, аз тарзи зиндагии холӣ, ки аз аҷдодони шумо ба шумо мерос мондааст, наҷот ёфтаед, балки бо хуни гаронбаҳои Масеҳ ... Ба воситаи Ӯ шумо ба Худо имон доред, ки Ӯро аз мурдагон эҳё кард ва Ӯро ҷалол дод, ва ҳамин тавр имон ва умеди шумо дар Худост (1 Петрус 1:18-21).
Оё шумо метавонед ин оятҳоро барои худ талаб кунед? Оё шумо бо хуни гаронбаҳои Наҷотдиҳандаи мо, Исои Масеҳ, наҷот ёфтаед? Эътимоди масеҳӣ дар он аст, ки ӯ аз тарзи зиндагии холӣ наҷот ёфтааст, аз мурдагон эҳё хоҳад шуд ва абадиятро бо Худованд сипарӣ хоҳад кард (1 Таслӯникиён 4:16-18). Оё шумо ин эътимодро доред? Агар ҳа, чаро дар бораи маросими дафни худ хавотир шавед? Агар не, чаро ҳозир коре накунед, то ин эътимодро ба даст оред?
