Хидмати ихтиёрӣ
«Амосёи писари Зихрӣ... ихтиёран худро ба Худованд бахшид». 2 Вақоеънома 17:16 KJV
Баъзан ганҷҳои хурд дар ҷойҳои ғайричашмдошт пайдо мешаванд. Яке аз чунин ганҷҳо дар 2 Вақоеънома 17, дар бораи Амосёи писари Зихрӣ ёфт мешавад. Дар ҳоле ки Зихрӣ дар Навиштаҳо номи маъмул аст (12 нафар ин номро доранд), ин Зихрӣ дар ҳеҷ ҷои дигар зикр нашудааст. Ба ҳамин монанд, Амосё танҳо дар ин оят номбар шудааст. Аҳамияти онҳо чист?
Ҳам Зихрӣ ва ҳам Амосё дар замони ҳукмронии шоҳ Еҳӯшафот зиндагӣ мекарданд, аммо Зихрӣ танҳо ба хотири изҳороти марбут ба писараш номбар шудааст. Еҳӯшафот хуб оғоз кард, Худованд ва роҳҳои Ӯро ҷуст ва аз ин рӯ бо салтанат баракат ёфт (2 Вақоеънома 17:3-6). Аз он нигарон буд, ки Қонуни Худованд дар сарзамин таълим дода шавад, ӯ левизодагон ва коҳинонро таъин кард, ки дар тамоми шаҳрҳои Яҳудо сафар карда, ба мардум таълим диҳанд (2 Вақоеънома 17:7-9). Баракати бузург ба вуҷуд омад ва миллат худро бехатар ёфт (2 Вақоеънома 17:10). «Мардони ҷасур» сафҳои лашкари Еҳӯшафотро пур карданд, ки онҳоро шахсиятҳои арзанда ба мисли Адно ва Еҳӯҳанон роҳбарӣ мекарданд, ки мутаносибан 300,000 ва 280,000 нафарро фармондеҳӣ мекарданд (2 Вақоеънома 17:14-15). Баъдӣ дар масъулият Амосё буд, ки 200,000 «мардони ҷасур»-ро роҳбарӣ мекард (2 Вақоеънома 17:16).
Як хусусияти барҷаста
Хусусияти барҷастаи Амосё на андозаи полки ӯ буд, зеро дигар сардорон бештар фармондеҳӣ мекарданд. Нақши ӯ аз дигарон муҳимтар набуд. Далели муҳим дар бораи ӯ ин буд, ки ӯ ихтиёран худро ба Худованд бахшид. Амосё роҳбарии худотарсонаи Еҳӯшафотро дар Яҳудо ва ислоҳоти арзишмандеро, ки барои наздик кардани мардум ба Худо ҷорӣ шуда буд, эътироф карда, ихтиёран ҳаёти худро дар хидмати Худованд гузошт. Ӯ мехост дар барпо кардани салтанати Худованд нақши худро бозад. Ва ин амали садоқат ба номи ӯ рост меомад, ки маънои «Яҳува бор мебардорад»-ро дорад. Ӯ масъулияти аз ҷониби Худо додашудаи худро медонист ва зуд посух дод. Падараш Зихрӣ чӣ қадар шод шуда бошад!
Амосё кайҳо аз ин дунё гузаштааст, аммо ӯ ҳамчун марде, ки «ихтиёран худро ба Худованд бахшид», дар ёд хоҳад монд. Мо танҳо як умр дорем, ва ситоиши Амосё моро водор мекунад, ки худро ихтиёран ба Худованд бахшем, чунон ки ӯ кард. Роҳи беҳтаре нест, ки мо ба воситаи он дар ёд монем.
