Нақшаи аҷиби ҳикмат: Хушнудии абадии Худо дар инсоният

1 Мар, 2021
1 Ҳадди ақал хондан

Пеш аз он ки Худо кӯҳҳоро сохт, Ё теппаҳои ҳосилхезро бардошт, Пеш аз он ки Ӯ чашмаҳоро пур кард, Ки ҷӯйборҳои равонро ғизо медиҳанд, Дар Ту аз абад, Ман ҳастам аҷиб Хушнудиҳои бепоёнро ёфт, Ва ҳикмат номи Туст. Вақте ки мисли хайма барои зист, Ӯ осмонро паҳн кард, Ва варамидани туғёни бузурги уқёнусро печонд, Ӯ бо вазн ва андоза кор кард; Ва Ту он вақт бо Ӯ будӣ, Худат хушнудии Падар, Ва аз Ту, писарони одамон. Ва оё Ту метавонистӣ хушнуд шавӣ Аз махлуқоте мисли мо, Ки вақте Туро дидем, беэътиноӣ кардем, Ва Туро ба салиб мехкӯб кардем? Мӯъҷизаи бепоён, Ва сирри илоҳӣ! Овозе, ки дар раъд сухан мегӯяд, Мегӯяд: «Эй гунаҳкор, Ман аз они ту ҳастам.» Ва оё Ту, Худованд, хушнуд ҳастӣ Ки моро акнун аз они Худ хонӣ – Муҳаббате, ки дигар беэътиноӣ намешавад, Ки Ту ба мо нишон додӣ? Оҳ, роҳи баракати қасдӣ Дар марг ба инсон гуфта шуд! Мевае, ки мо акнун дорем, Аз нақшаи аҷиби ҳикмат. —Уилям Купер (1731–1800)

Мақолаҳои марбут

Аслан дар GTPress нашр шудааст. Бо зеҳни сунъӣ тарҷума шудааст, аз ҷумла иқтибосҳои Китоби Муқаддас — ҳама гуна истинодро кушоед, то онро дар Китоби Муқаддас 1992, 1999 хонед.

Китоби Муқаддас - Tajiki Bible © Institute for Bible Translation (Sweden) 1992, 1999. www.ifb.nu