Мардони доно аз Шарқ омаданд, то Худованд Исоро пайдо кунанд ва Ӯро ибодат кунанд. Ин дар Матто 2 (оятҳои 2, 8, 11) се маротиба зикр шудааст. Онҳо ба Ӯ тӯҳфаҳое оварданд, ки ба Подшоҳ мувофиқ буданд, вақте ки онҳо сар хам карда, Ӯро ибодат карданд. Ин тӯҳфаҳо пур аз маъно ҳастанд ва ба мо дар бораи он ки ибодати ҳақиқӣ чӣ гуна аст, сухан мегӯянд.
Тилло як металли хеле гаронбаҳост, ки аксар вақт ҳамчун рамзи илоҳият дида мешавад ва дар тамоми Библия зикр шудааст. Бисёре аз чизҳо дар хайма аз тилло сохта шуда буданд ё бо тилло пӯшонида шуда буданд. Он дар сохтмони маъбад истифода мешуд ва инчунин нишонаи шоҳӣ ва ашрофӣ буд. Тиллое, ки ба Худованд Исо дода шуд, рамзи подшоҳӣ, илоҳият ва ҷалоли Ӯ ҳамчун Худои дар ҷисм зоҳиршуда буд.
Ладан як бӯи гаронбаҳо буд, ки аз дарахт тавассути буридани пӯст ва иҷозат додани ҷараёни қатрон ба даст оварда мешуд. Он дар ибодат ва дар баъзе раҳпаймоиҳои шоҳӣ истифода мешуд. Ладан рамзи муқаддасӣ ва адолатест, ки дар ҳаёти комили Худованд Исо дида мешавад - бӯи хуш барои Худо.
Мур як ҳанут буд, ки аксар вақт бо шароб омехта мешуд ва ҳамчун анестетик истифода мешуд (нигаред ба Мқ. 15:23). Он аксар вақт дар омода кардани ҷасад барои дафн истифода мешуд, чунон ки мо бо Худованд Исо мебинем (Юҳ. 19:9). Мур талхӣ, азоб ва ранҷу азобро ифода мекунад.
Вақте ки мо Худованд Исоро ибодат мекунем, чӣ меорем? Оё мо фикрҳои бузургӣ ва ҷалоли Ӯ, фикрҳои зебоӣ ва гаронбаҳои Ӯро барои Падар, ё фикрҳои азобҳои Ӯро дар салиб ҳамчун Барраи Худо меорем? Мардони доно ганҷҳои худро омода карда, ба Ӯ оварданд. Мо имрӯз чӣ омода карда, ба Ӯ дар ибодат меорем?
