Сафанё, мисли аксари пайғамбарон, аз ҷониби Худованд истифода мешавад, то халқи интихобкардаи худ, Исроилро аз он чизе, ки онҳо барои гуноҳ ва муносибати саркашии худ дучор мешаванд, огоҳ кунад. Ӯ онҳоро хеле дӯст медошт – ва Ӯ ҳоло ҳам дӯст медорад – аммо онҳо роҳи худро пеш гирифтанд ва фикр мекарданд, ки онҳо аз Худои Худашон беҳтар медонанд. Ҳамчун як ҷисми коллективӣ, дили онҳо барои Ӯ набуд.
Тафсилоти китоби Сафанё ба Исроил ва халқҳое, ки Худованд барои иҷрои ҳукми худ бар онҳо истифода мебарад, дахл дорад. Аз як ҷиҳат, он аллакай оғоз шуда буд, зеро лашкари Набукаднесар чаҳор сол пас аз марги подшоҳи замони Сафанё Ерусалимро забт кард. Иҷрои ин ҳукмҳо дар давоми тақрибан ҳафт сол пас аз он ки масеҳиён (ки бо имон ҳастанд, на танҳо бо ном) барои бо Масеҳ будан гирифта мешаванд, ба амал меояд. Ин имконияти наҷот ёфтан аз хашми оянда (1 Таслӯникиён 1:10) метавонад дар ҳар лаҳза ба охир расад!
Пас, агар китоб ба Исроил алоқаманд бошад, он барои мо чӣ маъно дорад? Луғати мухтасари Китоби Муқаддас қайд мекунад, ки сарфи назар аз ислоҳоти зоҳирӣ дар зери подшоҳи худотарс, ки аз қонуни Худо метарсид, «Рӯҳи Худо метавонист дилҳои мардумро бихонад ва бубинад, ки чӣ гуна фасоди ахлоқӣ бо ибодати зоҳирии Худо алоқаманд буд». Мо метавонем фирефта шавем, ки агар одамон беҳтар рафтор кунанд, омадани Худованд ва ҳукм барои ҷаҳон ба таъхир меафтад. Ин тавр нест!
Худо дили инсонро медонад. Ӯ аз онҳое, ки худро масеҳӣ меноманд ва бо номи Исои Масеҳ намоиш медиҳанд, аммо ҳақиқати воқеӣ ё дил барои Ӯ надоранд, фирефта намешавад. Ҳамон тавре ки шахсони алоҳида огоҳ карда мешаванд, ҳамин тавр ҳам ҷамъиятҳои масеҳӣ, ки ба ҷои Худованд Исои Масеҳ ба шахсе пайравӣ мекунанд.
Шахсоне, ки ба Ӯ имон доранд, наҷот хоҳанд ёфт, зеро Худованд аз онҳое, ки Ӯро дӯст медоранд ва итоат мекунанд, шод мешавад. Пас, мо мепурсем: Оё шумо ҳар рӯз Каломи Ӯро мехонед, дар файзи Ӯ афзоиш меёбед? Оё гурӯҳи калисое, ки шумо дар он муошират мекунед, танҳо ба номи Худованд ҷамъ меояд (Матто 17:8, Матто 18:20), он чизеро, ки дар номаҳои Павлус ба Калисо навишта шудааст, амалӣ мекунад? Мо огоҳ карда шудаем; шумо чӣ гуна посух хоҳед дод?
