Мо хаймаҳои худро дар куҷо мегузорем?
«Абрам дар замини Канъон зиндагӣ мекард, дар ҳоле ки Лут... дар наздикии Садӯм зиндагӣ мекард». Ҳастӣ 13:12 NIV
Лут интихоби даҳшатноке кард, бешубҳа бар асоси «шаҳвати чашм» (1 Юҳанно 2:16). «Лут нигоҳ кард ва дид, ки тамоми ҳамворӣ хуб обёрӣ шудааст, мисли боғи Худованд» (Ҳастӣ 13:10). Худо Абрам ва Лутро ба Канъон, замини баракатҳои бузург, ки дар он ҷо муошират бо Ӯ барқарор мешуд, роҳнамоӣ карда буд. Аммо бо назардошти аввалин имконияти интихоб, Лут чашмони худро ба ҷозибаҳои дунё нигаронид «ва хаймаҳои худро дар наздикии Садӯм гузошт».
Ва Абрам хаймаи худро дар куҷо гузошт? Ояти боло ва тамоми ҳаёти Абрам ба мо мегӯянд, ки «Абрам дар замини Канъон зиндагӣ мекард». Хаймаи ӯ дар замини «баракат» (Ҳастӣ 12:2-3) гузошта шуда буд, дар ҳоле ки хаймаи Лут дар наздикии Садӯм буд, ки дар он ҷо мардон «бадкор буданд ва ба Худованд сахт гуноҳ мекарданд» (Ҳастӣ 13:13).
Ҳарчанд Садӯм аз дур «мисли боғи Худованд» менамуд, аммо он ҳеҷ гоҳ боғи Худованд набуд ва бешубҳа он ҷое набуд, ки Худо мехост Лут зиндагӣ кунад. Натиҷаи кӯчидани ӯ ба он ҷо ҳаёти ғамангез, пур аз изтироб ва азоб буд: «Лут... аз ҳаёти ифлоси одамони беқонун ғамгин буд... дар ҷони одилонаи худ аз корҳои беқонуние, ки медид ва мешунид, азоб мекашид» (2 Петрус 2:7-8).
Аз тарафи дигар, чашмони Абрам ҳамеша ба «шаҳр... ки меъмор ва бинокори он Худост» (Ибриён 11:10) нигаронида шуда буд ва дар натиҷа ҳаёти ӯ пур аз баракатҳои бузург ва муошират бо Худованд буд (Ҳастӣ 18).
Мо хаймаҳои худро ба кадом самт мегузорем? Самт ҳадафи моро муайян мекунад, роҳи моро муқаррар мекунад, ҳаёти моро муайян мекунад. Биёед боварӣ ҳосил кунем, ки хаймаҳои мо дар ҷое ҷойгиранд, ки мо метавонем аз Худованд лаззат барем.
