Павлус ҳамчун марди маслубшуда зиндагӣ мекард, ки бо дунё тамом шуда буд ва аз ҷониби он рад карда шуд. Ҳаёти ӯ Масеҳи маслубшударо дар пеши назари ғалотиён тасвир мекард.
Ҳамаи имондорон бо ташаннуҷи шогирди Худованд будан ва ба атрофиён таъсир расонидан, бе он ки шаҳодати масеҳии худро бо мутобиқат ба фарҳанги дунявӣ зери хатар гузоранд, мубориза мебаранд. Ин ташаннуҷ моро ҳар рӯз бо интихобҳо рӯ ба рӯ мекунад. «На аз ҷаҳони ҷаҳон» будан маънои онро дорад, ки шахс берун аз меъёр таваллуд шудааст, ки фарқиятҳои муҳим вуҷуд доранд