Худо барои Еҳушаъ як рӯз илова кард
«Еҳушаъ ба Худованд сухан гуфт... Ва офтоб истод... ва тақрибан як рӯзи пурра ба ғуруб шитоб накард. Ва чунин рӯзе набуд, на пеш аз он ва на баъд аз он, ки Худованд ба овози инсон гӯш дод; зеро Худованд барои Исроил ҷангид.» — Еҳушаъ 10:12-14 NKJV
Оё шумо пай бурдед, ки соли 2012 соли кабиса аст? Ҳар чор сол тақвими нокомили мо як рӯз илова мекунад, то ба тақвими комили офариниши Худо, соли офтобӣ, расад. Соли кабиса як рӯз аз соли 365-рӯзаи мо дарозтар аст ва он рӯзи иловагӣ, 29 феврал, ҳамчун рӯзи кабиса маълум аст.
Зиёда аз 5000 сол пеш, аввалин тақвимсозон, шумериён, ҳар сол то панҷ рӯз илова мекарданд, то фарқиятҳои байни тақвими худ ва соли офтобиро мувофиқ созанд. Аммо сарфи назар аз кӯшиши онҳо, номутобиқатҳо боқӣ монданд. Тақрибан 3600 сол пеш, шоҳ Ҳаммурабӣ ба тақвими Бобил як моҳи пурра илова кард, то онро бо тағйироти мавсимӣ мувофиқ созад. Тақрибан соли 238 пеш аз милод, Птолемей Эвергет, ҳокими Миср, аввалин соли кабисаро пешниҳод кард, аммо мушовирони ӯ ин идеяро рад карданд. То соли 46 пеш аз милод тақвим аз мавсимҳо чунон дур буд, ки Юлий Сезар ба як сол 80 рӯз илова кард, ки он ҳамчун «соли ошуфтагӣ» маълум шуд! Сипас ӯ фармон дод, ки соли кабиса ислоҳи мунтазами тақвим бошад. Тасҳеҳи систематикии ӯ имрӯз низ боқӣ мондааст, аммо аз сабаби чанд тағйирот аз ҷониби Папа Григорий XIII дар соли 1582 он ҳамчун тақвими Григорианӣ маълум аст.
Дар ҳоле ки мо бо илова кардани як рӯз ҳар чор сол «қафо мемонем», то тақвими нокомили худро бо тақвими комили Худо ҳамоҳанг созем, Худо бо хоҳиши худ тақвими Худро тағйир дод, то ба халқи худ рӯзи иловагиеро диҳад, ки Еҳушаъ барои мағлуб кардани душмани худ, амориён, илтимос карда буд. Вақте ки мо ин соли 366-рӯзаро зиндагӣ мекунем, биёед дар хотир дорем, ки онҳое, ки ба Худо мисли Еҳушаъ фарёд мезананд, барои Ӯ аз худи тартиботи коиноти Ӯ муҳимтаранд!
