Ифодаҳои муносибати наздик
Аксар вақт вақте ки мо ба одамон дар Навиштаҳо менигарем, мо хоксор мешавем. Имони бисёре аз ин шахсон аксарияти моро шармсор мекунад. Оё шумо ягон бор ба худ гуфтаед, «Кош ман метавонистам бо Худо муносибате дошта бошам, ки ин қаҳрамони Библия дошт?»
Аксар вақт ин ҳикояҳо тафсилоти хеле наздикро дар бораи муносибатҳои онҳо бо Худо дар бар мегиранд. Мо метавонем дар бораи он чизе, ки ин қаҳрамонҳо дар танҳоӣ фикр мекарданд ва дуо мекарданд, хонем – баъзан худи калимаҳое, ки онҳо баён мекарданд. Инҳо чизҳое ҳастанд, ки танҳо чанд нафар дар он вақт шояд шунида бошанд, ё дар баъзе ҳолатҳо, ҳеҷ кас ба ҷуз шахс ва Худо.
Офаридгори мо мехоҳад, ки шумо Ӯро бишносед – на танҳо донед дар бораи Ӯ. Ӯ, дар Каломи худ, ҳатто фикрҳои ногуфтаи худро ошкор кардааст. Масалан, фавран пас аз обхезӣ, вақте ки Нӯҳ қурбониҳои сӯзонро дар ибодат пешниҳод кард,
Худованд дар дили худ гуфт: «Ман дигар ҳеҷ гоҳ заминро ба хотири инсон лаънат нахоҳам кард, ҳарчанд тасаввуроти дили инсон аз ҷавонӣ бад аст; ва дигар ҳар мавҷудоти зиндаро, чунон ки кардаам, нест нахоҳам кард» (Ҳастӣ 8:21 NKJV). Ман ҳайронам, ки оё касе медонист, ки «Худованд дар дили худ чӣ гуфт» пеш аз он ки Рӯҳи Муқаддас Мусоро барои навиштани китоби Ҳастӣ пас аз наслҳои зиёд истифода бурд? Барои мо, танҳо тавассути Каломи Худо мо ин чизҳоро меомӯзем.
Дар ин нашри мушаххаси маҷалла мо чанд суруд, дуо ва ҳамду санои занонро дар Библия баррасӣ мекунем. Дар Навиштаҳо бештар аз он чизе ҳаст, ки мо ҳатто каме шарҳ дода метавонем, аз ин рӯ мо шуморо ташвиқ мекунем, ки ҳикояҳои дигарро ҷустуҷӯ кунед ва омӯзед. Ифодаҳо, аксар вақт танҳо байни зан ва Худованд, аз ҳамду санои шодӣ то фарёдҳои дарди амиқ ва ноумедӣ фарқ мекунанд. Ҳама, аммо, бо имон алоқаманданд, ва дар ин раванд ҳақиқатҳои бузург дар бораи Худо аксар вақт пешниҳод карда мешаванд. Новобаста аз он ки шумо мард ҳастед ё зан, дар ин порчаҳо барои шумо дарсҳое ҳастанд, ки ба шумо дар рушди муносибати шахсии шумо бо Худо кӯмак мекунанд.
Аммо, агар шумо имрӯз бори гуноҳи худро бардоштанро давом диҳед ва бо Худо муносибат оғоз накарда бошед, ҳоло оғоз кунед. Пешниҳоди Ӯро дар бораи наҷоти ройгон тавассути Писари Ӯ, Худованд Исои Масеҳ, қабул кунед!
