Ман дигар дар ҷаҳон нестам, аммо инҳо дар ҷаҳон ҳастанд,
- ва ман ба назди Ту меоям. Падари Муқаддас, ба воситаи номи Худ нигоҳ дор
- онҳоеро, ки Ту ба Ман додаӣ ... Онҳоро бо ҳақиқати Худ муқаддас гардон.
- – Юҳанно 17:11,17 NKJV
Иқомати мо дар замин танҳо як лаҳзаи он соатҳои осмонӣ аст, ки абадиятро бо лаҳзаҳои маҳдуд танзим мекунанд; Аммо вақте ки маятники вақт камонҳои пайдарпайро менависад, ҳикояҳои мо бо қайдҳои ногусастанӣ сабт мешаванд. Эй Падари Муқаддас, дуои Писари маҳбуби Худро бишнав ва моро дар ғамхории меҳрубони Худ нигоҳ дор, зеро Ту ва Ӯ як ҳастед; Ва дар он ягонагии муборак ба мо омӯз, ки ҷои худро ҳамчун як бо Ту дар Масеҳ – ворисони Дӯсти гуноҳкорон фаҳмем. Пас моро бо ҳақиқати Худ муқаддас гардон, ба муқаддасии илоҳӣ, ва бигзор иродаи Ту дар мо иҷро шавад, вақте ки мо аз они худро тарк мекунем; Ва нагузор, ки мо аз нафрати даҳшатноке, ки ҷаҳон нисбат ба Ту дорад, битарсем, балки дар муҳаббате, ки ба мо ҳаёти нав бахшид, ҷалол ёбем. Ва дар курсии доварии Масеҳ бигзор ҳар як қайд акколадҳоеро, ки мо умед доштем бишнавем, аммо барои пинҳон кардан мубориза бурдем, ошкор кунад; Ва бигзор интиқоди дилхоҳ, «Хуб анҷом дода шуд,» мукофоти мо бошад, тоҷи адолат аз они мо бошад, то Худовандро бузург гардонем.
