Матни зеринро Чарлз Стадд (1860 - 1931), миссионери бритониёӣ, ки дар Чин, Ҳиндустон ва Африқо ба Худованд хидмат кардааст, навиштааст. Андешаҳоро бо эҳтиёти муайян ва бо каме юмор бояд қабул кард. Бо вуҷуди ин, Худо метавонад онҳоро барои ламс кардани дилҳои мо истифода барад:
МУСО — марди Худо — як навъ хамелеони инсонӣ буд — олим, генерал, қонунгузор, пешво ва ғайра. Ҳамчун набераи император бо имконияти хуби ба тахт нишастан тарбия ёфта, танҳо як чиз дар байни ӯ ва он — Ҳақиқат — чӣ интихоб! Чӣ васваса! Тахт барои дурӯғ! Шарм, бадарға, ё эҳтимолан марг барои ҳақиқат! Ӯ мардонагӣ кард!
Ӯ аз писари духтари Фиръавн номида шудан даст кашид, балки азоб кашиданро бо қавми Худо аз лаззатҳои гуноҳ ва муваффақият барои муддате афзал донист, зеро нанги Масеҳро аз ганҷҳои Миср бузургтар медонист. (Ибриён 11:24-26)
Боз ӯро мебинам. Акнун пирамарде танҳо, пас аз чиҳил соли бадарға ба Миср бармегардад, то шерро дар лонааш ба дом афтонад, ғуломони Фиръавнро дар зери бинии ӯ озод кунад ва онҳоро аз он биёбони бузург ва даҳшатнок гузаронад. Кори ваҳшӣ, агар чунин коре вуҷуд дошта бошад! Нақшаҳои Худо кай дигар буданд?
Ба Урдун, Ериҳӯ, Ҷидъӯн, Ҷолёт ва даҳҳо нафари дигар нигаред. Нақшаҳои мулоими гурбачагӣ бо аломати дигар — аломати Бригадаи Шоколадӣ! Чӣ қадар онҳо гурбачаҳои худро дӯст медоранд, аммо худро одамони доно мешуморанд! Масеҳиёни ҳақиқӣ дар корҳои ноумедона барои Масеҳ лаззат мебаранд, аз Худо чизҳои бузургро интизор мешаванд ва бо шодӣ ба онҳо даст мезананд. Таърих наметавонад ин корнамоии Мусоро муқоиса кунад. Чӣ тавр ин кор анҷом дода шуд? Ӯ бо ҷисм ва хун машварат накард; ӯ ба одамон не, балки ба Худо итоат кард.
Боз ҳам он пирамарди ришсафедро мебинам, ин дафъа аз кӯҳи Сино бо қадамҳои бузург фуромада, ба урдугоҳ медарояд, чашмонаш мисли ангишти сӯзон медурахшанд. Як мард бар зидди ду миллион дарвеши раққос, ки аз фасод маст шудаанд! Браво! Офарин, пирамард! Дараҷаи аввал! Рухсорааш ранг намегирад, аммо даҳонаш ҳаракат мекунад ва ман фикр мекунам, ки суханони ӯро мефаҳмам,
«Агар Худо барои ман бошад, кӣ метавонад бар зидди ман бошад? Ман аз 10 000 нафаре, ки бар зидди ман бархостаанд, наметарсам. Ҳарчанд лашкаре бар зидди ман урду занад, дили ман нахоҳад тарсид.»
Ва ӯ натарсид. Ӯ боз пирӯз мешавад. Ин шуҷоати ноумедона аз куҷост? Гӯш кунед!
Ва Мусо аз ҳамаи одамоне, ки бар рӯи замин буданд, хеле фурӯтан буд. (Ададҳо 12:3)
Худованд бо Мусо рӯ ба рӯ сухан гуфт, чунон ки одам бо дӯсти худ сухан мегӯяд (Хуруҷ 33:11).
Хизматгори Ман Мусо, гуфт Устоди ӯ, дар тамоми хонаи Ман содиқ аст; бо ӯ Ман даҳон ба даҳон сухан хоҳам гуфт (Ададҳо 12:7-8).
Ин аст тавзеҳи Мусо, хамелеон, мард ва дӯсти Худо ва дар натиҷа қаҳрамони дараҷаи аввал.
К.Т.С.″
