«Беҳтарин мардон дар беҳтарин ҳолат мардонанд»
«Пироне, ки хуб роҳбарӣ мекунанд, сазовори эҳтироми дучанд дониста шаванд, хусусан онҳое, ки дар калом ва таълимот меҳнат мекунанд» (1 Тимотиюс 5:17 NKJV). Аммо, мо бояд эҳтиёт бошем, ки чунин шахсонро – ҳатто ходимони бузурги Худоро – бутпарастӣ накунем, зеро онҳо ҳанӯз ҳам маҳдудиятҳои инсонӣ доранд. Чанд мисол нуқтаи ҳайратангезро нишон медиҳад:
- Элӣ, сарвари коҳинон, хато кард. Вақте Ҳанно дуо мекард, ӯ гумон кард, ки вай маст аст (1 Самуил 1:12-16).
- Самуил хато кард. Ӯ ҳис кард, ки Элиаб, писари калонии Ессей, подшоҳи интихобкардаи Худо хоҳад буд, на Довуд (1 Самуил 16:1-6).
- Довуд хато кард. Вақте ӯ барои куштани Нобол ва ҳамаи мардони хонаводааш рафт, ӯро зани Нобол ислоҳ кард, ки зарари чунин як амали интиқомгирандаро нишон дод (1 Самуил 25:13-34).
- Нотон хато кард. Ӯ нақшаи Довудро барои сохтани хона барои Худо тасдиқ кард. Худованд Нотонро роҳнамоӣ кард, ки баргардад ва ба Довуд хабар диҳад, ки Сулаймон ба ҷои ӯ маъбад месозад (2 Самуил 7:1-13).
- Эҳтиёт бошед, ки ба ҳеҷ кас аз ҳад зиёд эҳтиром нагузоред. Дар асл, мо бояд ба ҳар гуна майли бутпарастӣ кардани онҳое, ки хидмати онҳоро қадр мекунем, аз таълимоти онҳо баҳра мебарем ва каломи пешгӯии онҳоро мушоҳида мекунем, муқобилат кунем (ниг. 1 Қӯринтиён 3:4-7). Камолот танҳо дар Худованди мо Исои Масеҳ ёфт мешавад, дар ҳоле ки «беҳтарин мардон дар беҳтарин ҳолат мардонанд». Маслиҳати мувофиқе, ки метавонад дар бораи онҳое, ки ба мо ҳамчун ходимони Худованд хидмат мекунанд, дода шавад, ин аст: «Бародарон, барои мо дуо кунед» (1 Таслӯникиён 5:25).
Мувозинат
Оҳ, бале, вақте сухан дар бораи «беҳтарин мардон дар беҳтарин ҳолат мардонанд» меравад, мо набояд фаромӯш кунем, ки худро дар бораи арзёбии бузургии худ ҷиддӣ тафтиш кунем. Ҳавворӣ Павлус ин масъаларо бо гуфтани он, ки мо набояд «дар бораи [худамон] аз он чизе, ки [мо] бояд фикр кунем, баландтар фикр кунем, балки бо ҳушёрӣ фикр кунем, чунон ки Худо ба ҳар як андозаи имон додааст» (Румиён 12:3). Худро тафтиш карда, ба ёд меорем, ки дигарон бояд маслиҳати дар боло зикршударо ҳангоми ба мо нигоҳ кардан қабул кунанд!
ЭЗОҲИ ХОТИМАВӢ
- Ҷ.К. Райл
