Ман ба наздикӣ ба занам гуфтам: «Бовар намекунам, ки бо бибии бузург зиндагӣ мекунам!» Худованд ба наздикӣ набераи мо ва шавҳарашро бо писаре баракат дод, ки моро бобову бибии бузург гардонд. Ҳоло, дар баробари ёздаҳ набераамон, мо як насли дигар дорем, ки барои онҳо дуо кунем ва барои Худованд таъсир расонем.
Бобову бибӣ будан таҷрибаи аҷиб аст! Касе гуфт: «Агар медонистам, ки набера доштан ин қадар ҳаяҷоновар аст, ман аввал онҳоро медоштам.» Мутаассифона, бисёре аз бобову бибиҳо аз муносибат бо наберагонашон лаззат намебаранд. Дар натиҷа, онҳо имконияти кӯмак ба бунёди ҳаёти онҳоро аз даст медиҳанд.
Ман ва занам ҳар кадоме хурдтарин аз ҳашт фарзанд ҳастем. Бобову бибиҳои мо пеш аз таваллуди мо ё баъд аз он фавтиданд, аз ин рӯ мо ҳеҷ гоҳ аз ширкати онҳо лаззат набурдем. Мо воқеан як қисми аҷиби калон шуданро аз даст додем.
Ҳангоми суханронӣ, ман аксар вақт мепурсам, ки чанд волидайн, бобову бибӣ ва бобову бибии бузург ҳузур доранд. Сипас мепурсам, ки оё ягон бобову бибии бузург-бузург ҳузур доранд. Ман ҳеҷ гоҳ аввалин нафареро, ки ҷавоб дод, фаромӯш намекунам. Вай хеле пир ва шармгин буд. Вақте ки ман дар бораи ӯ гап задам, вай ҷавоб дод: «Аммо ман танҳо якто дорам.» Ман гуфтам: «Барои бобову бибии бузург-бузург шудан ҳамин қадар кофист!» Чӣ баракат!
Суханони рӯҳбаландкунанда
Навиштаҳои гуногун мавҷуданд, ки дар бораи бобову бибӣ будан маслиҳатҳои муҳим медиҳанд. Такрори Шариат 6:2 таъкид мекунад, ки чӣ тавр итоати мо ба Худо ба наберагонамон таъсир мерасонад. Дар Забур 71:18, Довуд инро навишт: «Вақте ки ман пир ва мӯйсафед мешавам, эй Худо, маро тарк накун, то даме ки қудрати Туро ба ин насл ва қудрати Туро ба ҳар кӣ меояд, эълон кунам.» Ӯ мехост мероси қудрати Худоро ба фарзандон ва наберагонаш гузорад. Дар Забур 78:3-6 Ософ дар бораи тарбияи чаҳор насли худотарс навишт. Забур 128:6 мегӯяд, ки дидани фарзандони фарзандони мо баракате аз Худованд аст. Ва дар Масалҳо 17:6 Сулаймон навишт: «Фарзандони фарзандон тоҷи пирон ҳастанд.» Худо моро бо 12 набера «тоҷ» додааст. Ӯ ба шумо чандто додааст?
Таъсироти муҳим
Тит 2 чаҳор роҳеро нишон медиҳад, ки мо метавонем ба наберагонамон таъсир расонем.
Аввалан, мо метавонем намуна бошем.
Он мегӯяд, ки «мардони пиронсол» ва «занони пиронсол» метавонанд ба наслҳои ҷавон тавассути «худро намунаи корҳои нек нишон додан» (2:2-7) таъсир расонанд. Муҳим аст, ки ба онҳо роҳро нишон диҳем, на танҳо бигӯем.
Дуюм, мо метавонем муаллим бошем.
Дар ҳоле ки намунаи мо муҳим аст, суханони мо низ муҳим аст. Занони пиронсол бояд «муаллимони чизҳои нек бошанд, то ки занони ҷавонро таълим диҳанд.» Мардони пиронсол бояд мардони ҷавонро «насиҳат» кунанд, ки «боақл» бошанд (2:3-6). Суханон ва намунаи мо метавонанд ба наберагонамон кӯмак расонанд.
Сеюм, мо метавонем рӯҳбаландкунанда бошем.
Тит 2:1 ба мо мегӯяд, ки «чизҳоеро гӯем, ки ба таълимоти солим мувофиқанд.» Азбаски мо арзиши бунёди ҳаёти худро тавассути таҷриба омӯхтаем, ҳоло мо метавонем ба наберагонамон кӯмак кунем, ки бе хатогиҳои мо омӯзанд. Омӯхтан аз онҳое, ки пеш аз мо буданд, рӯҳбаландкунанда аст. Ҷавонон ба ҳама гуна рӯҳбаландӣ ниёз доранд. Азбаски мо дар он ҷо будем ва ин корро кардем, ҳикмат ва таҷрибаи муштараки мо метавонад ба онҳо кӯмак расонад.
Ниҳоят, 1 Таслӯникиён моро даъват мекунад, ки илтиҷокунанда бошем.
Шояд бисёр корҳое бошанд, ки мо карда наметавонем, аммо як коре ҳаст, ки ҳамаи мо карда метавонем, ва он «беист дуо кардан» аст (1 Таслӯникиён 5:17). Синну сол ва маҳдудиятҳои ҷисмонӣ набояд қобилияти моро барои дуо кардан барои наберагонамон халалдор кунанд. Вақте ки мо бо онҳо тавассути телефон, мактуб, корт ё почтаи электронӣ муошират мекунем, мо бояд ба онҳо бигӯем, ки барои онҳо дуо мекунем. Мо инчунин бояд аз онҳо дархостҳои мушаххаси дуоро пурсем. Роҳи муассиртаре барои таъсир расонидан ба ҳаёти наберагонамон аз дуо кардан барои онҳо вуҷуд надорад.
Ҳар коре, ки мо барои наберагонамон мекунем, сармоягузорӣ ба абадият аст. Онҳо моро танҳо барои муддати кӯтоҳ доранд. Имконияти таъсир расонидан ба ҳаёти онҳоро барои Худованд аз даст надиҳед. Ҳар як набера ба хотираҳои ширини бобову бибиҳои худотарс ниёз дорад. Бо файзи Худо, мо метавонем бобову бибии худро бузург гардонем!
