Калом ҷисм шуд
Мо аксар вақт Китоби Муқаддасро «Калом» меномем ва дар ҳақиқат он Каломи Худост. Мо бешубҳа метавонем ва бояд аз он хеле миннатдор бошем, ки Худо Каломи Худро ба мо дар шакли хаттӣ додааст ва он аз забонҳои ибронӣ, оромӣ ва юнонӣ, ки дар он аслан навишта шуда буд, ба бисёр забонҳои имрӯза, аз ҷумла забони англисии мо, тарҷума шудааст. Китоби Муқаддас муътабар ва мукаммал аст.
Эй Худованд, Каломи Ту дар осмон то абад устувор аст (Забур 119:89 NKJV).
Мо набояд ба он чизе илова кунем ё аз он чизе кам кунем.
Аммо дар оғози Инҷили Юҳанно, Китоби Муқаддас дар маркази таваҷҷӯҳ нест. Ин як Шахс, як Шахси илоҳӣ аст, ки муаррифӣ мешавад. Ӯ «Калом» номида мешавад ва ҳамчун чунин, Ӯ ифодаи пурраи ақл ва қалби Худост. Дар забони юнонӣ калимаи Logos ҳам фикр ё мафҳум ва ҳам ифодаи он фикр ё мафҳум аст. Ҳамин тавр, ин Шахс — ва ин Масеҳ аст, ки дар ин ҷо зикр шудааст, на Китоб — бо Худо буд ва худаш Худо буд. Ӯ дар ибтидо бо Худо буд ва ҳама чиз, комилан ҳама чиз, аз ҷониби Ӯ офарида шудааст. Ӯст, ки дар Ӯ ҳаёт аст ва ин ҳаёт нури одамон буд.
Мо такрор мекунем, ки ин чизҳо дар бораи Шахс, як Шахси илоҳӣ гуфта мешаванд, на дар бораи Китоб, ҳарчанд ин Китоб аҷиб бошад. Дар ҳоле ки ҳама чизи дигар дар вақт оғоз ёфт, ин Шахс ҳамчун аллакай дар ибтидо мавҷудбуда муаррифӣ мешавад. Ӯ оғоз надошт. Ӯ ҳамеша вуҷуд дошт, новобаста аз он ки инсон метавонад чунин чизеро дарк кунад ё не. Ин ҳақиқатҳо қалб ва тасаввуроти инсонро ба ҳайрат меоранд.
Худо Рӯҳ аст, ва онҳое, ки Ӯро ибодат мекунанд, бояд бо рӯҳ ва ростӣ ибодат кунанд (Юҳанно 4:23).
Мо инсонҳо мавҷудоти сегона ҳастем, ки аз рӯҳ, ҷон ва ҷисм иборатанд (1 Таслӯникиён 5:23). Барои он ки Калом бо инсон муошират карда тавонад, барои он ки ифодаи ақли Худо бошад, Ӯ бояд худро паст карда, Инсон шавад. Инсон шудан барои Ӯ барои мурдан барои мо низ зарур буд (Ибриён 2:9), зеро марг ҷудошавии ҷон ва рӯҳ аз ҷисм аст ва Касе, ки комилан Рӯҳ аст, наметавонист бимирад. Аз ин рӯ, мо мехонем, «Калом ҷисм шуд.» Танҳо ҳамин тавр одамон метавонистанд фаҳманд
ки ҷаҳонҳо бо Каломи Худо офарида шудаанд (Ибриён 11:3).
Ва танҳо ҳамин тавр Ӯ метавонист
Барраи Худо, ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорад (Юҳанно 1:29).
Ҳақиқати бузург дар ин чанд ҷумлаи мухтасар дар оғози Инҷили Юҳанно ифода ёфтааст. Калимаҳои инсонӣ ва қоидаҳои грамматика ва ҳарфҳои калони забони англисии мо барои ифодаи доираи пурраи он чизе ки Худо ба мо мегӯяд, хеле нокифояанд. «Калом», ки дар ин қисмат гуфта шудааст, Худованди мо Исои Масеҳ аст, ки комилан ва пурра Худост ва ҳанӯз «бо Худо» аст. Масалҳо 8 Ӯро ҳамчун ҳикмати Худои шахсиятёфта муаррифӣ мекунад, ки ин фикрро, ки Ӯ «бо Худо» буд, васеъ мекунад. Мо инсонҳо, мавҷудоти гӯшту хун, метавонем Худоро дар Шахси Исои Масеҳ, ки «Калом» аст, бидонем, зеро Ӯ «ҷисм шуд ва дар миёни мо сокин шуд.» Мо метавонем бигӯем, ки дар файзи бузурги худ Ӯ худро ба сатҳи мо паст кард; аммо дар ҳоле ки Ӯ Инсони ҳақиқӣ буд, Ӯ ҳанӯз ҳам Худо буд, на камтар аз пеш. Ӯ Худо ва Инсон дар як Шахси зинда аст, ҳақиқате, ки мантиқ ва фаҳмиши инсонро рад мекунад.
Китоби Муқаддас низ Каломи Худост, он чизе ки Худо ба мо дар шакли хаттӣ хабар доданро писандидааст. Он ба мо тавассути «мардони муқаддаси Худо» дода шудааст, ки
чунон ки Рӯҳи Муқаддас онҳоро ҳаракат медод, сухан мегуфтанд (2 Петрус 1:21).
Ин ваҳйи аҷиби ақли Худост, ки ба мо тавассути Рӯҳи Худо ошкор шудааст, чунон ки мо дар нимаи дуюми 1 Қӯринтиён 2 мебинем.
Байни Худованд Исо ҳамчун Каломи зинда ва Китоби Муқаддас ҳамчун Каломи хаттии Худо муқоисаҳои аҷибе мавҷуданд, аммо мо наметавонем бигӯем, ки яке ба дигаре табдил меёбад. Худованд Исо дар бораи худ ҳамчун
Ҳақиқат (Юҳанно 14:6),
ва ҳамон шом дар дуои худ ба Падар гуфт,
Каломи Ту ҳақиқат аст (Юҳанно 17:17).
Дар ҳамон оят Ӯ дуо кард, «Онҳоро бо ҳақиқати Ту муқаддас гардон,» ва дар Эфсӯсиён 5:26 мо мехонем, ки Ӯ Калисоро бо шустани об бо калом муқаддас ва пок мекунад. Худованд Исо ва Китоби Муқаддас, дар ҳоле ки ҳарду Каломи Худо ҳастанд, ҳамеша ба таври возеҳ фарқ карда мешаванд ва набояд омехта ё ошуфта шаванд.
