Бозгашт ба мақолаҳо

Фаҳмидани файзи Худо: Инояти бесазо ва наҷот

Номаълум
6 Сен, 2020
2 Ҳадди ақал хондан
  1. Файз ин амали озодонаи Падар аст, мувофиқи табиати худаш ҳамчун Муҳаббат; бе ягон ваъда ё ӯҳдадорие, ки иҷро шавад; ва албатта, одилона амал мекунад — бо назардошти Салиб.
  2. Аз ин рӯ, файз дар гиранда бесабаб аст: сабаби он комилан дар бахшанда, дар Падар аст.
  3. Файз ҳамчунин мутлақ аст. Азбаски қарзҳое барои пардохт кардан, ё шартҳои иҷрошудае аз ҷониби инсон барои интизор шудан надорад, он метавонад нисбат ба кӣ ва чӣ гунае, ки мехоҳад, амал кунад. Он метавонад, ва аксар вақт мекунад, ба бадтарин сазоворҳо бузургтарин иноятҳоро бахшад.
  4. Файз наметавонад амал кунад, ки дар он ҷо ё сазоворӣ ё қобилият вуҷуд дорад: Файз кӯмак намекунад — он мутлақ аст, он ҳама чизро мекунад.
  5. Азбаски дар махлуқ ҳеҷ сабабе барои зоҳир шудани файз вуҷуд надорад, махлуқ бояд аз кӯшиши ба Худо сабаб додан барои файзи Ӯ даст кашад.
  6. Кашфи махлуқ, ки ӯ воқеан объекти файзи илоҳӣ аст, фурӯтании бузургтаринро ба вуҷуд меорад: зеро гирандаи файз ба донистани беарзишии мутлақи худ ва нотавонии комили худ барои расидан ба арзишмандӣ меояд: аммо ӯ худро муборак меёбад — бар асоси принсипи дигар, берун аз худаш!
  7. Аз ин рӯ, ҷисм дар нақшаи файз ҷой надорад. Ин сабаби бузургест, ки чаро файз аз ҷониби ақли табиии мағрури инсон нафрат дорад. Аммо маҳз ба ҳамин сабаб, имондори ҳақиқӣ шодӣ мекунад! Зеро ӯ медонад, ки «дар ӯ, яъне дар ҷисми ӯ, чизи неке нест;» ва бо вуҷуди ин ӯ Падарро шод меёбад, ки ӯро, ҳамон тавре ки ҳаст, баракат диҳад!

Мақолаҳои марбут

Аслан дар Juengerschaft нашр шудааст. Бо зеҳни сунъӣ тарҷума шудааст, аз ҷумла иқтибосҳои Китоби Муқаддас — ҳама гуна истинодро кушоед, то онро дар Китоби Муқаддас 1992, 1999 хонед.

Китоби Муқаддас - Tajiki Bible © Institute for Bible Translation (Sweden) 1992, 1999. www.ifb.nu