«Ва каломи Худованд дар он айём гаронбаҳо буд.» (1 Самуил 3:1)
Ҳоло дар хонаи шумо чанд Китоби Муқаддас ҳаст? Чанди аз онҳо ҳар рӯз ё ҳатто давра ба давра хонда мешаванд? Ман чанде пеш дар бораи як марди рус бо номи Юрий хонда будам, ки чанд моҳ ҳар шаб аз кор ба хона меомад, то кори дилгиркунанда, вале муҳими дастӣ нусхабардорӣ кардани Китоби Муқаддаси дӯсташро иҷро кунад — бодиққат, ҳарф ба ҳарф, оят ба оят, соат ба соат. Кор суст буд, аммо Юрий, ки ба наздикӣ наҷот ёфта буд, медонист, ки ин эҳтимолан ягона Китоби Муқаддасе хоҳад буд, ки ӯ ҳамеша дорад.
Миллионҳо одамон дар Кореяи Шимолӣ ва дигар кишварҳои ҷаҳон ҳастанд, ки мехоҳанд Китоби Муқаддаси худро дошта бошанд. Бисёр Китобҳои Муқаддас аз ҷониби миссионерҳо ва дигар масеҳиён ба ин кишварҳо қочоқ карда мешаванд. Аммо, чунон ки як нафар, ки дар чунин амалиётҳо иштирок дошт, гуфт: «Дар тӯли солҳои охир ҳазорон Китоби Муқаддас қочоқ карда шудааст… аммо ин мисли як пора нон барои ҳазор даҳон аст.» Аксари хонандагони ман Китоби Муқаддасро дар дасти худ доранд. Чӣ қадар мо бояд шукргузор бошем! — онро бихонед — қадр кунед — дӯст доред
