САВОЛ: Чаро масеҳиён Масеҳро «Исо» меноманд?
ҶАВОБ: Дар асл, масеҳиён аввалин шуда Ӯро «Исо» наномидаанд. Худо фаришта Ҷабраилро назди Марям фиристод ва ба ӯ гуфт, ки вай «номи Ӯро Исо хоҳад гузошт» (Луқо 1:31 NKJV). Инчунин Ҷабраил ба Юсуф гуфт, ки вай «номи Ӯро Исо хоҳад гузошт, зеро Ӯ қавми Худро аз гуноҳҳояшон наҷот хоҳад дод» (Матто 1:21).
Номи «Исо» дар забони ибрӣ аз ду калима гирифта шудааст, ки маънои «Худованд, ки наҷот медиҳад»-ро дорад. Исо Худованд аст, ки наҷот медиҳад, зеро Масеҳ ба ин ҷаҳон омад, то Наҷотдиҳандаи инсоният бошад. Китоби Муқаддас мегӯяд, ки Худо Ӯро фиристод, то ҷаҳон ба воситаи Ӯ наҷот ёбад (Юҳанно 3:16-17). Он инчунин ба мо мегӯяд, ки дар ҳеҷ каси дигар наҷот нест (Аъмол 4:12).
Нубувват дар бораи таваллуди Ӯ инчунин аз ҷониби Ишаъё зикр шуда буд, вақте ки ӯ гуфт: «Бокира ҳомиладор шуда, Писар хоҳад зоид, ва номи Ӯро Иммануил хоҳад гузошт» (Ишаъё 7:14). Ин ном аслан маънои «Худо бо мост»-ро дорад (Матто 1:23). Вақте ки Масеҳ ба ин замин омад, Худо ба назди мо омад. Бо ин роҳ мо Худоро беҳтар шинохтем, зеро Худо «дар ҷисм зоҳир шуд» (1 Тимотиюс 3:16).
Умуман маълум аст, ки яке аз унвонҳои Худованд Исои Масеҳ «Каломи Худо» аст (Юҳанно 1:1). Калом фикр ва донишро ифода мекунад; Масеҳ Ҳамон аст, ки фикр ва дониши пурраи Худоро ошкор мекунад. Китоби Муқаддас мегӯяд: «Ва Калом ҷисм шуд ва дар миёни мо сокин шуд, ва мо ҷалоли Ӯро дидем, ҷалоле чун Писари ягонаи Падар, пур аз файз ва ростӣ» (ояти 14).
Аз ин рӯ, пеш аз ҳама, Худо Ӯро «Исо» номид, зеро Ӯ Худованд ва Наҷотдиҳанда – ягона Наҷотдиҳанда аст.
Ҷавоб дода шуд
